"Bir zaman kalbime geldi: Niçin Muhyiddin-i Arabî gibi harika zatlar Sahâbelere yetişemiyorlar?" Üstad Hazretleri dahi bu konuyu merak etmiş. Sahabe efendilerimizle alâkalı fazilet konusunu neden kolay kavrayamıyoruz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Sahabeye yetişilememesinin çok sebepleri olabilir; biz birkaçını kısa cümleler ile ifade etmeye çalışalım.

Birincisi, sahabeyi bizzat terbiye edenin Peygamber Efendimiz (asm) olması. Peygamber Efendimizin harika kemali ve sohbeti onlarda müthiş bir inkişaf sağlamıştır.

İkincisi, muhitin tesiri. Sahabe asrında din öyle içten ve derin yaşanıyor ki, âdeta her yer bir fakülte gibi sürekli sahabeyi eğitiyor ve dine hasr-ı nazar ettiriyor. Her evde, her pazarda, her sokakta her mescitte ve her savaşta iman talim ediliyor. Üstelik de Kâinatın Fahr-i Ebedisi olan en üstün insan onların başında!.. Böyle bir muhitte o insanın kötü kalabilmesi âdeta imkânsızdır.

Üçüncüsü, sahabenin Kur’an’a ilk ve canlı bir şekilde şahid ve muhatap olmasıdır. Bir hâdise yaşanıyor, Allah u Teala o hâdise üzerine vahiy gönderiyor. Bunun insan ruhunda bıraktığı tesir onu velayetin en yüksek makamına çıkarmaz mı? Bu sebeple Kur’an’ı en mükemmel mânâda anlayan, hazmeden ve yaşayan sahabelerdir. Bu hususta onlara yetişmek asla mümkün değildir. "Bir şeye yakın olan uzak olandan daha iyi görür." kaidesince, Kur’an’ı anlama ve yaşama konusunda sahabeler eşsizdir.

Dördüncüsü, sahabe saff-ı evveldir. Yani ilk iman edenler ilk eza çekenlerdir. Bu yüzden ümmetin bütün hayır ve hasenatlarının bir misli de onların amel defterlerine işleniyor. Onlara sevap noktasından yetişmek de imkânsızdır...

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

BENZER SORULAR

Yükleniyor...