Block title
Block content

"İnsanın hilkat şeceresinin meyvesi olmasını, en uzak, en câmi’ ve umuma bakar, umumun cihetü’l-vahdetini içinde saklar bir kalb çekirdeğini taşımasını" nasıl anlamalıyız?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Mesnevî-i Nuriye’de şöyle buyrulur:

“Kâinat bir şeceredir. Anâsır onun dallarıdır. Nebatat yapraklarıdır. Hayvanat onun  çiçekleridir. İnsanlar onun semereleridir.”  

Bu cümlede kâinat bir ağaca benzetilmiş, elementler onun dalları, bitkiler yaprakları, hayvanlar çiçekleri, insanlar ise o ağacın meyveleri hükmüne geçmiştir.

On Birinci Şuâ’da ise "İnsan şu kâinat ağacının en son ve en cemiyetli meyvesi, ...”  ifadesi kullanılır.  Meyve; ağacın en son yaratılan cüz’ü olması cihetiyle “en” uzaktır. Zaman olarak böyle olduğu gibi mekân olarak da ağacın kökünden en uzakta bulunmaktadır.

Meyvenin “en câm’i ” olması, içindeki çekirdekte, ağacın tamamının plan ve programının manen yazılmış bulunması cihetiyledir.

İnsan da kâinatın meyvesidir ve bütün kâinatta tecelli eden esmâ-i İlâhiye her bir insanda da tecelli etmektedir.

Öte yandan, insanda bu kâinattaki umum âlemlerin küçük numuneleri mevcuttur. Bu konu Lem’alar’da şöyle ifade edilir:

“HAŞİYE: Evet nasılki insanın anasırları, kâinatın unsurlarından; ve kemikleri, taş ve kayalarından; ve saçları nebat ve eşcarından; ve bedeninde cereyan eden kan ve gözünden, kulağından burnundan ve ağzından akan ayrı ayrı suları, Arz’ın çeşmelerinden ve madenî sularından haber veriyorlar, delalet edip onlara işaret ediyorlar. Aynen öyle de; insanın ruhu âlem-i ervahtan ve hâfızaları Levh-i Mahfuz’dan ve kuvve-i hayaliyeleri âlem-i misalden... ve hâkeza her bir cihazı bir âlemden haber veriyorlar. Ve onların vücutlarına kat’î şehadet ederler.”

İnsan kalbinin “umuma bakar, umumun cihetü’l vahdetini içinde saklar bir” çekirdek olması, iki yönden düşünülebilir.

Birincisi; insan kalbi bütün bedene günde, yaklaşık “on ton” kan pompalaması cihetiyle bütün beden ile irtibatlıdır. Bütün organlar ve hücreler onda vahdete ermişlerdir. Yani, bütün bedene sahip olamayan, kalbe sahip çıkamaz.

İkinci mâna ise, kalbin manevî yönüne bakıyor. Yani, insan kalbi bütün beden ile alâkalıdır. Her organın hayatı ondaki hayat sıfatından gelmektedir. Ve o her organı bilmekte ve sevmektedir.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Kategorisi: Beşinci Dal, Beşinci Meyve | Yazar: Alaaddin BAŞAR (Prof. Dr.) | Okunma Sayısı: 945 | Word indir | Pdf indir
Paylaş
BENZER SORULAR
Yükleniyor...