Block title
Block content

MÜLK

 
Mesnevî–i Nuriye’de bu konuda şu cümleler yer alır:
“Her şeyin içine melekût, dışına da mülk denir.” “Bu itibarla insan ile kalb, birbirine hem zarf, hem mazruf olur. Çünki insan mülk cihetiyle kalbe zarf olur. Melekût cihetiyle de mazruf olur.”

Mazruf, zarfa konulan şeye denilir. Mülk âleminde insanın maddî kalbi, bedenin içinde yer almıştır. Yani beden zarftır, kalp ise mazruftur, bedene yerleştirilmiştir. Melekût cihetinde ise manevî kalp zarf olur, beden mazruf. İnsanın melekût ciheti manevî kalbidir, ruhudur, aklıdır.

Her canlıda olduğu gibi insanda da esas olan ruhtur, beden ise onun hanesi gibidir.

Ruhun bir sıfatı olan hayat, bedenin içini de dışını da kaplamıştır. İnsan, ruhun diğer bir sıfatı olan ilim ile bedeni bütünüyle bilir, içine alır.

Ruhun bir başka özelliği olan sevgi sıfatıyla, insanoğlu saçını da sever, elini de; gözünü de sever ciğerini de. Demek ki sevgi sıfatı bütün bunları kuşatmış, içine almıştır.

Bak: Melekût ve Arş

Paylaş
Yükleniyor...