"Fakat şimdi, sünnet-i Peygamberî dairesinde, bütün on iki büyük tarikatın hulâsası olan ve tariklerin en büyük dairesi bulunan Risale-i Nur dairesi içine..." On iki tarikat hangileridir ve tariklerin en büyük dairesi bulunan Risale-i Nur ne demektir?


"... Fakat şimdi, sünnet-i Peygamberî dairesinde, bütün on iki büyük tarikatın hulâsası olan ve tariklerin en büyük dairesi bulunan Risale-i Nur dairesi içine, her tarikat ehli kendi tarikatı dairesi gibi görüp girmek lâzım ve elzem olduğunu bu zaman gösterdi."(1) 

Risale-i Nur'un iki cenahı vardır. Biri, kalbi işlettirmek, diğeri de aklı işlettirmektir. Bütün tarikatların en mühim esası ise kalbi işlettirmektir. 

Risale-i Nur, tarikatların uzun ve meşakkatli terbiye metotlarını zamanın ve zeminin müsaadesizliği sebebi ile terk edip, yerine daha kısa ve kolay hakikat mesleğini getirmiştir, denebilir. Ama kalbi işlettirme, gaye ve  esas  açısından birlikleri vardır. Yani bir nevi, Risale-i Nur bu zamanda o hak ve güzel tarikatların esas ve gayesini yaşatıyor ve uygulanabilir kılıyor. Ama uygulanabilirliği kalmamış tarz ve metotlarını da tecdit ediyor, diyebiliriz.

Yoksa, o tarikatların uzun ve meşakkatli metodunu bu zamanda uygulamak imkansız bir hâl almıştır. Risale-i Nur bu zamanda o imkansız şartların içinde, imkan dahilinde kalbi işlettirme yolunu keşif etmiş ve herkese rehberlik yapıyor. Eskide tarikat ile  kırk yılda elde edilen bir  iman hakikatini bu zamanda Risale-i Nur kırk dakikaya indirmiş. Bu mana bazıların yanlış anladığı gibi,  tarikatı inkar değil, tarikata kuvvet vermektir.  Risale-i Nur'u ciddi manada tahkik ve tetkik edenler, bu manayı teslim eder kanaatindeyiz.

Risale-i Nurlar on iki tarikatın esasatını ve hakikatını camidir. On iki hak tarikat ise şunlardır:

1. Adulkadir Geylani – Kadiriyye,
2. Bahaüddin Nakşibent – Nakşiyye,
3. Ahmed-i Rufai – Rufaiyye,
4. Ahmed-i Bedevi – Bedeviye,
5. İbrahim Dessuki – Dessukiyye,
6. Necmüddin-i Kübra – Kübreviyye,
7. Ömer Halveti – Halvetiyye,
8. Şahabuddin Ömer Suhreverdi –Suhreviyye,
9. Ahmed-i Yesevi – Yeseviyye,
10. Seyyid Sadettin Cibavi – Sadiyye,
11. Mevlana Celaleddin-i Rumi – Mevleviyye,
12. Ebul Hasen-i Şazeli – Şazeliyye,

(1) bk. Emirdağ Lahikası-II, 49. Mektup.