Ders anlatmak için kürsüye çıkan ablamız, çoğu zaman Nurlara perde oluyor, yaptığı izahat okunan yerle bağlantılı olmuyor. Bunu kendisine anlatmaya çalıştıysak da kabullenmiyor. Ne yapmamızı tavsiye ederiz?


Evvela, bu gibi durumlarda orta bir yol takip edilerek, ne şahıslar kırılıp rencide edilmeli ne de bir hata ve arıza yüzünden cemaat huzursuz edilmelidir. O şahsa usulü ile hatası anlatılmalı, daha da anlamıyorsa, bu durum meşveret edilip "cemaatin ortak bir tavrı ve kararıdır" denilip gerekli ikaz yapılabilir. Lakin yumuşak bir üslup ile yapılmasına dikkat etmek gerekir.

İkincisi, kürsü hizmeti tanzim edilmeli, sürekli aynı yüzlerin çıktığı bir makam olmamalıdır. Yani bahsettiğiniz abla ayda bir kez ders yaparsa, bu rahatsızlık asgari seviyeye çekilmiş olur. Çünkü insanların meziyet ve  anlayışları muhteliftir, birisinin tarzından hoşlanan diğerinden hoşlanmayabilir. Bu yüzden kürsü her meziyetin meziyetini sınırlı bir şekilde sergilediği bir hale gelmelidir. Böylece herkes kendi beğendiğini görür beğenmediğini sürekli görmekten kurtulmuş olur.

Üçüncüsü, cemaatin sevk ve idaresini bir şahsa irca etmek meşveret ahlakına uygun değildir. Meşveret cemaatin ortak aklı kolektif bir vicdanı hükmündedir. Şahıslar yanılıp hata edebilirler, ama meşveret bundan ekseriyetle vabestedir. Tabi meşvereti öne çıkarayım derken şahsiyetleri de bütünü ile yok etmemeye dikkat etmek gerekir. Yani şahsiyetler ile meşveret arasında mutedil bir denge kurmak gerekir. Yoksa ya şahıslar cemaati dağıtır ya da cemaat olacağım derken şahıslar heba olur.