"Yalnız benimle meşgul olmaları için on dirhem zarar, Risale-i Nur'un on bin lirasını kurtarıyor." cümlesini izah eder misiniz?


"Ezcümle: Memurları ve halkları benden ürkütmeleri, beni büyük hatâlardan ve tasannulardan ve ihlâsa münâfi hâletlerden ve vaktimi zayi etmekten kurtarıp, kader-i İlâhînin hakkımda, zulm-ü beşerî içinde tam adaletini ve inayetini gösterdi. Buna kıyasen, başıma ne gelse, altında bir rahmet var. Yalnız benimle meşgul olmaları için on dirhem zarar, Risale-i Nur'un on bin lirasını kurtarıyor. Onun için, siz hiç beni merak etmeyiniz. Hattâ bazan damarlarıma dokunduracak tarzdaki ihanetlerine karşı beddua etmek isterken, onların yakında ölüm idamıyla, kabr-i haps-i münferitte azapları ve bu ihanetlerinin neticesinde bana ait maslahatları ve hizmetimize menfaatleri düşündükçe, bedduadan vazgeçiyorum."(1)

“Yalnız benimle meşgul olmaları için on dirhem zarar, Risale-i Nur'un on bin lirasını kurtarıyor.” ifadesi, "dinsizler benim şahsım ile uğraşırken Risale-i Nurlar ve onun naşirleri serbestçe hizmet etme imkânı buluyorlar" anlamına geliyor. Yani Üstad Hazretleri burada "Bizim asıl gayemiz iman hakikatlerinin muhtaç gönüllere ulaşmasıdır, benim şahsım biraz sıkıntı ve zarar görüyor, ama Risale-i Nurların muhtaç gönüllere serbestçe ulaşması bu zarar ve sıkıntıyı hiçe indiriyor." demek istiyor.

Kendi şahsına verilen sıkıntıya "on dirhem zarar" derken, Risale-i Nur'un serbestçe neşredilmesine "on bin lira kâr" nazarı ile bakıyor ki, Üstad Hazretlerinin iman hizmetine ne kadar değer verdiğini ne kadar muhlis olduğunu gösteriyor.

(1) bk. Emirdağ Lâhikası-I, 82. Mektup.