"Ve حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ de, yüksel." âyet-i kerîmenin mânası ve konuyla münasebeti hususunda bilgi verir misiniz?


Âyet-i kerîmenin mânası şöyledir:

“Allah bize yeter. O ne  güzel Vekil’dir.”(Âl-i İmrân, 3/173)

Sonsuz aczimize, fakrımıza ve noksanlığımıza, sonsuz kudretiyle ve merhametiyle yardım eden Allah, her hususta bize kâfidir. O’nun mahlûklarından hiçbiri, kendi başına bizim imdadımıza  koşamaz, bize yardım edemez. O halde,  irademizi doğru kullandıktan sonra, Allah’a tevekkül etmeliyiz. İrademiz dışındaki hadiselerde de O’nun rahmet ve hikmetine güvenmeli, sabretmeli ve şükretmeliyiz.

Bizi yokluk karanlıklarından kurtarıp var eden, ana rahminde nice safhalardan rahmetiyle geçirip bütün organlarımızı ve duygularımızı en güzel şekilde tanzim eden Rabbimiz, o karanlık âlemde bizim vekilimiz olarak her işimizi hikmetle yaptığı gibi, bu dünyada da aynı rahmetiyle bize muamele edecektir. Orada vekilimiz O olduğu gibi, bu dünyada da, kabir âleminde de, mahşer meydanında da vekilimiz yine O’dur.  Biz üzerimize düşen görevi yaptıktan sonra Üstadımızın şu ikazını dinlemek ve aynen uygulamak durumundayız: 

"Rububiyetine karışmamalı. Tedbiri ona bırakmalı. Hikmetine itimat etmeli, rahmetini ittiham etmemeli.”(1)

(1) bk. Sözler, Yirmi Üçüncü Söz,