"Acaba, zâil, yalancı bir cennette cismi bulunan ve kalbi, ruhu cehennemde azap çeken bir insana mesut denilebilir mi?" Dünya kendini baki zan ettirmekle yalan söylüyor, başka ne gibi yalanlar olabilir?


Buradaki "yalan" ifadesi taklit, yetersiz, kötü bir kopya anlamında kullanılıyor. Yani dünyanın nimetleri ve lezzetleri cennetin nimetleri ve lezzetleri yanında kıyas edilemeyecek kadar yetersiz, sönük ve devamsızdır, denilmek isteniyor.

İnsan, dünyanın bu sönük, yetersiz, aldatıcı ve geçici nimetlerine aldanıp ahireti unutursa, o zaman ebedi bir hüsran, acı bir son ile karşılaşacak. Yani dünyayı alıp karşılığında cenneti kaybedecek.

İnkârcı ideolojiler insanlığa ödül ve mutluluk olarak dünya nimetlerini gösteriyorlar. Oysa dünya nimetleri gelip geçici ve aynı zamanda tadımlık nimetlerdir. Yani burada tadarsın, ahirette doyarsın. Tadımlığı doyumluk gibi göstermek de bir yalandır denilebilir.