"Mü’minler cehenneme gitmemek için Allah’tan isterim, benim vücudum cehennemde büyüsün ki, onların yerine azap çeksin." Bu sözün muteber kaynaklarda geçmediği, ayete zıt olduğu iddiasına ne dersiniz?


"Ey Ulu Rabbimiz, derler, cehennem azabını bizden uzaklaştır. Zira onun azabı tahammülü zor, ömür tüketen bir derttir. Ne kötü bir varış yeri, ne fena bir yerleşim yeridir orası!" (Furkan, 25/65-66)

Bu söz Hz. Ebu Bekir (ra)'e isnad edilmektedir. Hz. Ebu Bekir (ra):

"Cehennemde vücudum büyüsün, tâ ehli imana yer kalmasın."(1)

Bu sözü teyid eden, yani Hazreti Ebu Bekir (ra)'in sıddıkiyetinin azami sadakat örneği olan sözünün hakikatini teyid eden bazı hadis-i şerifler vardır:

"Ümmetime karşı en merhametli Ebu Bekir'dir."

"Eğer Ebu Bekir'in imanı alemlerin imanıyla müvazene edilse, yine de Ebu Bekir'in imanı racih gelecektir."(2)

Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözünü şu şekilde tevil edebiliriz:

Cehennemin en üst tabakası ehli imanın geçici bir şekilde yanacağı ve sonra bu tabakanın kapanacağı rivayetlerde geçmektedir. Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözü ehli iman içindir, kafirler için değildir. Dolayısı ile bu sözün ayette ifade edilen ebedi cehenneme şümulü yoktur.

Yani Hz. Ebu Bekir (ra)’in bu sözü, "kafirler de oradan çıksın, onların yerine ben ebedi cehennemde kalırım" şeklinde değil, "ehli iman yerine ben yanayım" şeklindedir ki, bu söz onun yüce ve şefkat ve imanına uygun bir sözdür.

Gazali’ye göre Allah’ın muhabbetini hakkıyla kalbine yerleştiren ve bu sevda ile mest olan kimsenin, acılardan elem duymaması mümkündür. Bizim gibi zayıf insanların bunu bilmemesi, evliya mertebesine çıkmış kimselerde de olmayacağı anlamına gelmez.(3)

Dipnotlar:

(1) bk. Şemseddin Sivasî, Cihar-ı Yar-ı Güzin, s. 25.
(2) bk. el Fethu'r-Rabbani, Şerhu Müsnedi Ahmed, 1/52; Müsnedi Ahmed, 3/186,281; Müsnedi Ebu Davud - Tayalisi hadis no: 2096.
(3) bk. İhya, 4/349.