Kur’an’daki tekrarların bir hikmetini de “ihtiyacın tekrarı sebebiyle tekrarın lüzumu” şeklinde izah ediliyor; açıklar mısınız?


Durup dururken yapılan tekrar, muhatabı sıkar, rahatsız eder. Ama ihtiyaç olan hallerde tekrarda bulunmak belâğatın gereğidir.

Bediüzzaman Mesnevi’de bunu şöyle anlatır:

“Nasıl ki insan maddî hayatında ekseriyetle her an havaya, her vakit su­ya, her gün gıdaya ve her hafta ziyaya muhtaç olur. İhtiyacın tekerrüründen bun­lar da tekrarlanır, dolayısıyla tekrar sayılmazlar."

"Aynen öyle de ruhanî hayatı cihetiyle de insan Kur’andaki mes’elelerin en­va­­ı­­­na ihtiyaç duyar. Bazısına her dakika, hatta her an-ı seyyal muhtaçtır. 'Hu, Al­­­lah' gibi. Çünkü ruh bununla nefes alır. Bazısına “bismillah” gibi her saat, bir kıs­mına her vakit, bir kısmına da ihtiyaç derecelerine göre kademeli olarak her za­man muhtaçtır." 

"İşte Kur’an, kalbî hayatın tekrarını gerektirdiği şeyleri tekrar eder."

"Mesela 'bismillah' hevây-ı nesîmî gibidir ki, bâtına girip orayı temizler, hari­­cen de cismindeki nefesin gibi nefsinde meyve verir.”(1)

(1) Nursi, Mesnevi (Arabî), s. 252.