"Bazan kelâm küfür görünür fakat sahibi kâfir olamaz." sözünü nazara alarak "şathiye"yi de bu bağlamda düşünebilir miyiz?


Mahv ve sekir: Fenafillâh makamında kendi varlığını hiç görmek ve bu manevi hâlin zevk ve tesirinden ruhi bir coşkunlukla kendinden geçme hâlidir. Şatahat ise, bu durumda söylenmiş mizansız sözlere denir.

Ehl-i sünnetçe makbul (kabul edilen) çok evliyalarda, bu tarz haller ve sözler görülmüştür. "Bazen kelâm küfür görünür fakat sahibi kâfir olamaz." sözü de bu durumda olan veli zatlar için söylenmiştir.

Sekir, yani manevi sarhoşluk içinde olmayan normal insanların şathiye tarzı sözler sarf etmesi ise küfür ve şirk olur. Yani şathiye mahv ve sekir halinin bir sonucudur, sekir hali olmadan şathiye olmaz...