"Eğer enaniyetine ve iktidarına güvenip tevekkül ve duâyı bırakıp, tekebbür ve dâvâya sapsan..." Burayı "davaya sapmak"la izah eder misiniz?


"Dava" kelimesi burada Allah’a karşı meydan okuma, karşı gelme, karşı koyma, itiraz etme, boyun eğmeme gibi birçok anlamlara gelmektedir.

Davanın karşılığı ve zıddı olan dua ise, Allah’a karşı teslim olma, boyun eğme, itaat etme, acizlik ve fakirliğini idrak ederek ona sığınıp iltica etmek anlamlara geliyor.

İnsan haddini aşarak kibir ve egosuna dayanırsa, Allah’a karşı tevekkül ve dua etmeyi bırakıp onun yerine Ona karşı kibirlenmeye ve meydan okumaya başlar. Firavun, Nemrut, Şeddad gibi zalimlerin ruh hâli buna şahittir...