"Çünkü istikbalî olan gaybiyat, niyet ve ihtiyar ile verilmediği gibi" ile "Gayet nadir olarak Levh-i Ezelîye kadar keşif çıkar. Ekseri oraya çıkamıyor." ifadeleri çelişmiyor mu?


Bir, "Ben çalışıp çabalayıp, on yıl sonra ne olacak ne bitecek her şeyi öğreneceğim." demek var ki, bu yanlıştır. Bir de böyle bir niyet olmadan sırf keşif yolu ile yani manevi bir tekemmülün neticesinde levh-i mahfuzu görmek var.

İkisi çok farklı şeyler. Birisinin niyetinde sadece kaderi okumak var, diğerinde ise sadece manen tekemmül etmek var.

Yani keşif sonucunda levh-i mahfuza ulaşmak irade ve niyetin bir sonucu değil, ilahi bir ikram oluyor.

Keramet de bu türden bir ikramdır. İnsan "Ben keramet göstereceğim." diye uğraşmaz, manen tekemmül etmesinin bir mükafatı olarak keramet ihsan edilir.