YUSUF TOPRAK


Son Şahitler isimli eserin ikinci cildinde yer alan ve Ahmed Ataklı’nın dilinden aktarılan hatıralarda Yusuf Efendiyle ilgili bilgiler bulunmaktadır.

Buna göre o dönemde Siirt’e bağlı Kurtalan ilçesinde ikamet eden ve zengin aileye mensup Yusuf Efendi ile ilgili hatırayı Ahmed Ataklı özetle şöyle aktarıyor:

Onun malî durumu iyiydi. Ben ise hamallık yapıyordum. Buna rağmen bir gün gelip benden para istedi. Yusuf Efendinin parama ihtiyacı olmadığını biliyordum. Sebebini sorduğumda şunları söyledi:

Ben Bediüzzaman Hazretlerine iki adet karpuz almak istiyorum. Adana karpuzları, yeni çıkmış. Bizde âdettir, büyük zatlara mevsimin ilk sebze ve meyvelerinden hediye götürürüz. Fakat sen hamal olduğun için paran helâldir. Benim parama haram karışmış olabilir. Hoca Efendi muhakkak anlar ve kabul etmeyebilir.

Yusuf Efendiye cüzdanımı uzattım. Parayı alan Yusuf Efendi gitti, iki karpuzla çıkageldi. Doğruca Bediüzzaman’ın Polis karakolu karşısında kaldığı eve gittik. Yusuf Efendinin elindeki karpuzları gören Bediüzzaman birden hiddetlendi. Hediye kabul etmeme âdetini bozmak istemiyordu.

Kurduğumuz plânı hemen anlayan Üstadın huzurunda daha fazla takat getiremeyerek müsaade isteyip ayrıldık.

Aradan epey zaman geçtiği halde Bediüzzaman o karpuzları yemedi. Bir ip ile tavana asmıştı. Uzun zaman orada durdu.

Birgün Yusuf Efendi bir-iki yakınıyla birlikte Bediüzzaman’ın ziyaretine gittiler. Üstad da onları misafireten kabul ederek, Yusuf Efendinin daha evvel hediye olarak getirdiği karpuzları tekrar Yusuf Efendiye ve beraberindekilere yedirdi. Aradan aylar geçtiği halde karpuzlar dalından yeni koparılmış
gibiydi. Böylece Bediüzzaman o hediyelerden yemeyerek âdetini muhafaza etmişti.