"Vahşi hayvanların helâl rızıkları, vefat etmiş hayvanların etleridir." sözü, hangi rivayete binaen söylenmiştir?


Ehli ilim alimlerin ve Allah dostu olan evliyaların tahricatlarının hepsine zahir ve kati deliller istenilmez. Zira ayet ve hadislerin zahiri manasından başka, çok ince ve latif işari ve remzi manaları da vardır. Peygamber Efendimiz (asm) bu manaya şu hadis ile işaret ediyor:

“Her âyetin birer zâhir ve bâtın ve her zâhir ve bâtının birer had ve muttalaı ve her had ve muttalaın çok şücun ve gusunu vardır.”(1)

Yani ayet ve hadislerin zahiri manalarından başka, avam insanların göremeyeceği çok ince ve latif manaları da vardır ki, bunu ancak müdakkik nazarlar görebilir. Bu yüzden büyük ve mutemet zatların sözleri delilsiz, kaziye-i makbule nevinden kabul edilebilir. Ama bu sözleri inkar etmenin dini açıdan bir sakıncası yoktur. Sadece feyizden mahrumiyet söz konusudur.

İkinci bir mana olarak,

“Boynuzsuz olan hayvanın kısâsı kıyâmette boynuzludan alınır."(2)

hadisi şerifinde,

“Akilüllâhm hayvanların helâl rızıkları, vefat etmiş hayvanların etleridir."(3)

cümlesi ve hükmü zımni ve işari olarak vardır. Yani Üstat bu cümleyi ve bu hükmü bu hadisten çıkarmıştır. Zaten bahsi geçen yerde bu hadis de zikrediliyor.

Dipnotlar:

(1) bk. İbni Hibban, Sahih 1:146; el-Münavî Feyzü'l-Kadîr, III/54.
(2) bk. Ahmed bin Hanbel, Müsned, II/235.
(3) bk. Lem'alar, Yirmi Sekizinci Lem'a.