İnsanların ibadet edermişcesine Risale okumasının ve hatta bunu da yeterli görmesinin ne tür bir dayanağı vardır?


Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin "sadece Risale-i Nur okuyun, başka bir ibadet yapmayın" dediği veya yazdığı vaki değildir.

Şayet bir insan "Ben Nur talebesiyim" diyorsa, soruda ifade ettiğiniz gibi bir anlayış ve davranış içinde olmaması lazım. Çünkü, Risalelerde, Kur'an okuma, sünnetlere uyma ve farzları işleme hususunda o kadar izahlar ve teşvikler var ki, Risaleleri okuyan ve mütalaa eden birisinin onlara karşı lakayt kalması düşünülemez.

Şayet birisi, Risale okumayla yetiniyorsa, o zaman o kişinin Risaleleri okuduğu, ama anlamadığı sonucu ortaya çıkar. Şayet sizin bu noktada Risalelerden örnek veya delil getirebileceğiniz bir dayanağınız varsa, lütfen bunları bize ulaştırınız...