Birinci Söz'de, "Biz dahi ona başlarız" denilir. Niçin "Biz dahi onunla başlarız" denmiyor? Buradaki "Biz"den kasıt kimler olabilir?


"Biz dahi başta ona başlarız." cümlesindeki "ona" kelimesi ile "besmele" kastedilmektedir. Yani, "Biz dahi bu eserimize onu anlatmakla başlarız." demektir. Burada iki durum söz konusudur. Bunlar:

1. Besmele ile başlamak.
2. Besmeleyi anlatarak ve besmelenin sırlarını izah ederek başlamak.

İşte Birinci Söz'de iki durum da söz konusudur. Yani hem "besmele" ile başlamak ve hem de "besmeleyi anlatarak" ve sırlarını açarak başlamak. Dolayısıyla Üstadımız sadece "onunla başlarız" demiş olsaydı, sadece besmele ile başlamak anlamına gelebilirdi. Fakat kanaatimiz, Birinci Söz'de doğrudan Besmele ve sırları anlatıldığından, böyle bir ifadenin daha uygun düştüğü yönündedir.

"Biz" tabiri ya bir topluluk için veya tevazu için kullanılır. Burada iki mânâ da kastedilmiş olabilir.

Risale-i Nur'un şahs-ı manevisi adına ve şahs-ı manevinin bir mümessili olarak Üstad Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri Sözler kitabına besmele tefsiri ile başlamıştır.

Üstadımız çok yerlerde hususan İhlâs Risalesi'nin sonundaki mektupta:

"...Risale-i Nur şakirtlerinin bir şahs-ı mânevîsi var; şüphesiz o şahs-ı mânevî bu zamanın bir âlimidir. Sizin kalemleriniz ise, o şahs-ı mânevînin parmaklarıdır."(1)

buyurarak, Risale-i Nur şakirtlerinin teşkil ettiği şahs-ı maneviye işaret ediyor. Bu davada yalnız olmadığını, talebeleriyle birlikte hizmet-i imaniyeyi ifâ ettiğini her fırsatta dile getiriyor.

"Ben dahi ona başlarım." demektense "Biz dahi ona başlarız." ifadesi de böyle değerlendirilebilir.

(1) bk. Lem'alar, Yirmi Birinci Lem'a.