Üstad Latince biliyor muydu ve Tarihçe-i Hayat'ı okumuş mudur?


Üstad'ın bildiği diller konusunda, hatıralarda ilgili yerler vardır:

"Benim kanaatim, Üstad Bediüzzaman birkaç tane yabancı dil bilirdi. Arapça, Farsça, Kürtçe, Fransızca ve Rusça konuştuğuna ben şahidimdir."(1)

Kendileri İstanbul'da Dar-ü'l Hikmetü'l-İsalmiye'de aza olarak görev yapmadan önce, bu kurumun gereklerinden olan Fransızca eğitimi aldığını Nur sohbetlerinden dinlediğimiz kadarıyla bilmekteyiz.(2)

Rusça ve Fransızca bilmek Latin alfabesini bilmeyi iktiza ettiği için, Üstadımızın Latin alfabesini bilmemesi düşünülemez.

Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin hayatını anlatan Tarihçe-i Hayat kitabı, 1950’den sonra talebeleri tarafından hazırlanmıştır.

"... kendisine ait böyle bir tarihçe-i hayat hazırlandığını duyduğu zaman, 'Tafsilâta lüzum yok. Yalnız Risale-i Nur hizmetine dair bahisler yazılsın.' diye haber göndermesi gibi sebeplere binaen, şahsına ait bahisler gayet kısa kesilmiştir..."(3)

Tarihçe-i Hayat’ın yazılmasında bilhassa Zübeyir Gündüzalp Ağabey'in çok büyük katkısı olmuştur. İlk aşamada, şu andaki mevcut Tarihçe-i Hayat’ın üç katı büyüklüğünde, yani üç cilt olarak yazılıp fotoğrafsız olarak Üstad Bediüzzaman Hazretlerine takdim edilmiştir.

Üstad Bediüzzaman Hazretleri, bazı kerâmetleri ve şahsını nazara veren kısımları çıkarıp, yerlerine Risâle-i Nurlardan bahisleri ve bazı fotoğraflarının konulmasını istemiştir. Böylece üç cilt kadar olan eser, tek kitap, yani şimdiki Tarihçe-i Hayat hâlini almıştır.

“Tahsin’in neşrettiği Tarihçe-i Hayat yirmi büyük mecmua kadar fayda verdi, fütuhat yaptı. Şimdi bir parça ilişmelerine katiyen merak etmesin. Nazar-ı dikkati celb ettiği için, büyük bir ilânname hükmüne geçti. Şimdiye kadar nasıl ki yirmi senedir yirmi büyük mecmua perde altında intişar etmesiyle çok büyük fütuhata medar oldu. Tarihçe-i Hayat’ın da perde altında intişarı inşâallah aynı neticeyi verecek.”(4)

Dipnotlar:

(1) bk. Tanıyanların Dilinden, SUBHİ TÜREL

(2) bk. Üstad Bediüzzaman Said Nursi Kaç Dil Biliyordu? 

(3) bk. Tarihçe-i Hayat, Giriş. 

(4) bk. Emirdağ Lâhikası-II, (146. Mektup)