“Bak hayatsız bir cisim, büyük bir dağ dahi olsa yetimdir, garibdir, yalnızdır... Çünki ne hayatı var ki, hayat ile alâkadar olsun; ne şuuru var ki, taalluk etsin.” Hayatın hayat ile alâkadar olması ve şuurun taalluk etmesi ne demektir?


Hayatsız bir cisim, hayatı olmadığı için hayatla alakadar olan şeylerle bir alâka kuramaz. Yani onun için hava, su, gece, gündüz v.s. bir mâna ifade etmez.

Hayatı olmayan şeyin şuuru da olmayacağından; o cisim hiçbir varlığı bilmez, tanımaz, onlarla bir alışverişi olmaz. Tek başına varlığını devam ettirir.