“Hayat, ruhun ziyasıdır. Şuur, hayatın nurudur.” kısmını biraz açar mısınız?


Birinci cümlede ruh güneşe, hayat ise onun ziyasına benzetilmiş, “Şuur, hayatın nurudur.” cümlesinde ise hayat güneşe, şuur ise o hayat güneşinden ışık alan Ay’a benzetilmiştir.

Ay’ın kendisinde ışık bulunmadığı gibi, hayatsız bir cisimde de şuur olmaz.