"Bir gemide dokuz cani, bir masum bulunsa yine o gemi hiç bir kanunu adaletle batırılmaz." Hizmette bazı kardeşlerimizin, diliyle insanı incitmeyi âdet haline getirmişse, ondan zarar görünüyorsa, bu kardeşimizle fazla samimi olmamak uygun olur mu?


Risale-i Nurlar; Hakim ve Rahim ismine mazhar olduğu için, talebe ve takipçileri de bu iki ismin gereği olan hikmet ve şefkate uygun hareket etmesi gerekir.

Hikmet; bu hususta en salim ve mükemmel yolun takip edilmesi anlamındadır. Yani kusurları ve hataları düzeltme noktasında öyle bir hikmet ile hareket edeceğiz ki, ne o kardeş zarar görsün, ne de cemaat zarar görsün. Hataları düzeltme sadedinde hatalı insanları izole edip dışlamak metodu, genelde ters tepki yapıp o kişilerin daha da agresif ve hatalı duruma düşmesine sebebiyet verir. Bu da hikmet mesleğine pek uygun düşmez.

Nur Talebeleri şefkat ile hareket etmek zorundadır. Zira mesleğimiz şefkat mesleğidir. Hatalı kardeşleri izole edip dışlamak şefkate de aykırı bir durumdur. Şefkat; ihsan ve güzellikle ıslah etmeyi gerektiriyor. Yani hataları düzeltirken yumuşak ve güzel bir yolla düzeltmeliyiz. Kırıcı ve sert bir yolla ıslah etmek, şefkate uygun düşmüyor.

Hatalı kardeşin o eksik ve hatalı yönlerini fazla açmamak, o noktada üzerine gitmemek şeklinde onu izole edebiliriz. Yani niza çıkacak noktalar üstünde durmamak, en güzel bir ıslah yoludur. Şayet o kardeş ehli insaf birisi ise, küsüp darılmayacak bir yapısı varsa, önemli noktalara ve önemli vazifelere getirilmemelidir.