Bir abimiz Risale sohbetinde "Göz aldanır, kulak aldanmaz." dedi. Bu konuyu açıklayabilir misiniz? Bu umumi bir düstur mudur?


"S - Kalbden sonra tercihen sem'in zikredilmesi neye binaendir?"
"C - Melekât ve malûmat-ı kalbiye, alelekser kulak penceresinden kalbe girerler. Bu itibarla, sem', kalbe yakındır. Ve aynı zamanda, cihât-ı sitteden malûmat aldığı cihetle kalbe benziyor. Zira göz, yalnız ön ciheti görür. Bunlar ise her tarafı görürler."
(1)

Üstad'ın yukarıdaki ifadelerinden de anlaşılacağı gibi; kulak, altı ciheti kuşatır göz ise; sadece bir noktaya bakabilir. Bu yüzden kulağın delilliği gözden daha geniş ve daha kuşatıcıdır.

Sohbeti yapan kardeşimiz belki bu noktaya istinaden "Göz aldanır ama; kulak aldanmaz." demiş olabilir. Umumi bir prensip olduğu söylenemez. Burada sadece kulağın göze üstünlüğü vurgulanıyor. Yoksa göz sürekli yanılır anlamında değildir.

(1) bk. İşârâtü'l-İ'câz, Bakara Sûresi, 7. Âyet Tefsiri