Üstadımızın Celcelutiye'de okumayıp atladığı malum kısımları okumamızın bize bir sakıncası olur mu? “Vefka ait” ne demektir?


Vefk: Ebced ve cifir ilmi çerçevesinde, birtakım sırlara işaret eden uygunlukların bulunduğu tevafuk sistemini gösteren tılsımlı kare, alan, demektir.

"Şöyle ki: Üç aydan beri her gün o kasideyi okuyorum. Yalnız sekiz sahifeyi halledemediğim bir vefka dair olduğu cihetle okumuyordum. Fakat ahirinde وَصَلِّ اِلٰهِى den başlayan ahirki iki sahifeyi ötekilerle beraber okurdum. Yetmiş defa kat’î, belki tahminime göre yüze yakın defalarda her defa istisnasız ne vakit elime alıp baştan okuduktan sonra ahirini açarken فَيَا حَامِلَ اْلاِسْمِ الَّذِى جَلَّ قَدْرُهُ ile başlayan sahife açılıyordu. Ben hayret ediyordum. Onu okumayarak iki sahife sonra وَصَلِّ اِلٰهِى ile başlayan iki sahife ahirini okuduklarıma zammederdim."

"Her ne vakit baştan okuduğum ve terkettiğim sekiz sahifeye gelirken kitabın bâki kalan yüze yakın sahifeleri içinde açtıkça yine  فَيَا حَامِلَ اْلاِسْمِ sahifesi açılıyordu. Hayret içinde hayret ediyordum. Elli defadan sonra dedim: 'Acaba bu sahife neden açılıyor? Onu da okusam ne olur?' Baktım ki, Kaside-i Celcelûtiyeyi okuduğum maksadın neticesini o sahife gösteriyor. Ben de terk ettiğimden hatâ ettiğimi bildim. Ondan sonra okumaya başladım. Ondan sonra belki kırk defadan fazla ele aldıkça yine o sahife açılıyordu. Nihayet arkadaşlarıma hikâye ettim. Onlar da hayret içinde hayrette kaldılar. Dedim: 'Bu Celcelûtiyenin bir kerametidir. Sizleri değil, başkalarını ikna edecek maddî bir delil elimde yok. Yalnız benim müşahedatım var. Benim müşahedatım başkasına hüccet olamaz. Ben de şimdiye kadar delilsiz dâvâları yazmak âdetim değildi. Fakat madem bu tevafuk aciptir. Elbette işarettir ki, 'Beni yaz.' İnanmayana kendini inandıracak ki yazdırmak istiyor."(1)

Üstad'ın ısrarla açıp her defasında aynı sayfanın denk ve tevafuk gelmesi, vefka bir örnek teşkil ediyor. Celcelutiye'nin bazı bölümlerinin okunmaması gerektiğine dair elimizde bir vesika yoktur. Bu sebeple okunmasında bir sakınca olmasa gerek.

(1) bk. Sikke-i Tasdik-i Gaybi,  Yirmi Sekizinci Lem'anın Brinci Meselesi.