Block title
Block content

Risale-i Nur'u arkadaşlarım düzenli olarak okuyor; benim ise mizacıma ağır geliyor bu. Bu kitapları okumalıyız; ama bunu bir vazife gibi devamlı okumak yerine, canımız istediğinde, ne kadar istersek o kadar okumak daha doğru olmaz mı?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Çok okumak elbette güzel ve faydalıdır, lakin okuduğumuzu  anlamak ve onun üstünde müzakere ve mütalaa etmek daha güzel ve daha faydalıdır. İnsanı değiştiren çok okumak değil, okuduğunu anlamak ve hazmetmektir. Değişim akıl midesinde manaların hazmedilmesi ile başlar. Yoksa Risale-i Nurları vird ve zikir makamında okumak, mütalaa ve müzakereden uzak bir yaklaşımla meşgul olmak istifadeyi azaltır.

 Üstad hazretleri bu hususa şu şekilde işaret ediyor:

"Hem iman yalnız ilim ile değil; imanda çok letâifin hisseleri var. Nasıl ki, bir yemek mideye girse, o yemek muhtelif âsâba, muhtelif bir surette inkısam edip tevzi olunuyor. İlimle gelen mesâil-i imaniye dahi, akıl midesine girdikten sonra, derecâta göre ruh, kalb, sır, nefis, ve hâkezâ, letâif kendine göre birer hisse alır, masseder. Eğer onların hissesi olmazsa noksandır."(1)

Okumak noktasında, az da olsa devamlı okumayı hedef  seçmeliyiz. Çok okuyup  devamsız olmak yerine, gücümüzün nispetinde okuyup devamlı okumamız daha makbuldür. Ya hep ya hiç gibi keskin bir hat çizmemeliyiz.

Diğer bir husus, insan nefsinin ve canının  rüzgarına kendini bırakırsa, istikameti koruması zora düşer. Yani canım isterse böyle yaparım, istemez ise şöyle yaparım demek, biraz nefis ve hevaya teslim olmayı anımsatıyor. Bu yüzden dikkatli olmak gerekir. Nasıl namaz ve oruç gibi ibadetleri, nefis istemese de  belli bir kaide ve disiplin dahilinde kılmak gerekiyor ise, aynı şekilde imanımızın vesikası hükmünde olan Risale-i Nurları okumak hususunda da belli bir fedakarlık ve gayreti göstermek  iktiza eder. Canımızın istediğinin peşinde değil, hakkın peşinde olmalıyız.

İbadet, vazife, ödev, sorumluluk gibi işler belli disiplinler dahilinde yapılmadıkça, başarı elde etme oranı çok düşük olur. Bir iş yerinde çalışan birisi, canını istediği zaman mesaiye gitmeyi gaye edinirse, sonunun ne olacağı izahtan varestedir. İstemese de verilen saatte gitmek durumundadır.

Risalelerin imanımıza verdiği kuvvet cihetiyle ne derece önemli olduğuna inandığımız nisbette kendimizi mecbur hissederiz. Ama bir roman kitabı gibi yaklaşırsak söylenecek bir şey olmaz.

(1) bk. Mektubat, Yirmi Altıncı Mektup, Dördüncü Mebhas

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş

Yorumlar

Ziyaretçi (doğrulanmadı)
Açıkçası bence risaleler dört beş kere muzakereli okunmalı. Sonra zaten manalar açılıyor. Hem ayrica risaleleri devamlı okuma taraftarı değilim. Bence dört beş kez okunduktan sonra bol bol risale videoları izlenmeli.Arkadasin sorduğu soruyu iç alemimde yaşayan biriyim.Biri bana bunu devamlı bana Oku! Oku! derse ben hem kitaptan, hem de o kişiden sogurum.Allaha şükür farzlari yaparım ama Risaleleri bir kişinin teşvik etmesiyle değil kendim istedigim için okurum.Artik risaleleri üstüme bir vazife değil, fıtri bir vazife olarak algılıyorum.Yani risaleleri hazmeden biri zaten onu birakamaz.Nefsimle çok tecrübe ettim.Bence soruyu soran arkadaş kendinde bir ağırlık hissediyorsa ara versin veya canı istediğinde okusun.Bu onu hem sevklendirecek hem de onu risalelerden soğutmayacaktir.Bu benim düşüncem ve kendimi Nurcu biliyorum.Biliyorumki siz benim gibi düşünüyorsunuz ama sizden farklı düşünüyorum diye beni de "Siz Nurcu musunuz!"deyip eleştirmeyin.Bu noktada bana böyle diyenleri de gördüm.
Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.
fakirullah
Kardeşim, Risalei Nur manevi nur ve gıda olduğundan, ondan beslenmeye başlayan bir ruh, bu gıdayı her gün arıyor. Rnurun bir yüksek vasfı da şu: ne kadar dini içerikli kitap, sohbet vs. dinlenirse dinlensin Rnurdan direkt alınan manevi gıdanın yerini doldurmuyor. Bunu nefsimde çok tecrübe ettim, hakikaten Risaleden alınan füyuzat veya nur başkalarda yok. Hatta aşırı yorgunluktan kitabı anlamaya muvaffak olamasak da anlamadan okuduğumuz o kısım dahi ruhumuza gıda oluyor, rahatlatıyor. Okuyamayınca sinirlilik, gerginlik, ruhsal enerjide düşüş yaşadıklarını kardeşler de söylemişti. Bu sebeplerden ötürü insan bir kez Risaleden istifade ettimi her gün istiyor, bu da düzenli okumayı fıtri olarak netice veriyor inşallah.
Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.
yağız22

insan kendisine hedef koymazsa rehavete kapılabiliyor ve önceden okudum, biliyorum diye düşünebilir.ben zaten Allah'a inanıyorum deyip imanını yeterli görebilir.halbuki gerçekten gerektiği gibi tam inanabilseydik,Rabbimizi biran bile aklımızdan çıkarmamız mümkün olmazdı.hatta boş bir zamanda değil namaz kılarken bile aklımızın çarşıda pazarda olması imanımızın ne kadar zayıf olduğunu gösteriyor aslında.cehennemi bir defa görseydik hiç aklımızdan çıkarmıydı?

bu yüzden hem imanımızı dahada artırmaya çalışmak hem de huzuru daimiyi kazanmaya çalışmamız gerekir.
ben 7.şua, 22.söz,20,mektup,33.söz,Haşir Risalesi gibi bölümleri tekrar tekrar okumama rağmen okudukça daha önce aklıma gelmeyen şeyler öğreniyorum

Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.
Yükleniyor...