Risale-i Nur'un birçok yerlerinde iman etmeyenlerin ne kadar zulümatlı ve boğucu hayatları olduklarından bahsediliyor. Ama onlar sanki hayatlarından memnun gibi görünüyorlar. Açıklar mısınız?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Küfrün mahiyeti, insanın kendisini yaratıcısız, sahipsiz, hamisiz bilmesi ve ölümün hiçlik olduğunu, ölüm ötesi bir hayatın bulunmadığını zannetmesidir. Bunların ise ruh için büyük bir ızdırab kaynağı olduğunda şüphe yoktur. Ancak bazı sebeplerle dünya hayatı onlar için bütün bütün çekilmez olmaktan çıkabiliyor.

1) ALLAH ve ahiret vardır, ihtimaliyle İslamiyet'ten gelen rahmet eseri olarak bir derece nefes alıyorlar.

2) Yüzde sekseni lakaydlık ve umursamazlık olan adem-i kabul dairesinde bulunduklarından, düşünmeden yaşıyorlar ve küfr-ü mutlaktakiler gibi hayatları harap olmuyor.

3) Sefahatten gelen menhus lezzetle hislerine mağlup olup akıllarını uyutuyorlar.

4) His ve hevesin hakimiyeti aklın mizanlarını dinlemiyor. His ve heveslerine mağlup olarak yaşıyorlar.

5) Geçmişi ve geleceği düşünmeden anlık yaşıyorlar.

6) Gençlik, şöhret, imkân ve saltanat bir müddet onların zevk ve menfaatlerine kuvvet veriyor.

7) İmandan gelen zevk ve lezzeti idrak edemediklerinden mukayese imkânı bulamıyorlar. Mevcut hayatı ideal zannediyorlar.

8) Dünyanın ve hayatın zor ve ağır şartları başka şeyleri düşünmeye fırsat ve imkân bırakmıyor.

9) Çevrenin, ailenin, geleneklerin tahakkümü ve baskısı altında kalıyorlar.

10) Müslümanlardaki bazı yanlış hal ve tavırlar onları ürkütüyor ve korkutuyor.

11) İnanmanın icabı olan salih amel ve muamelat nefislerine ağır geliyor. Bunları düşünmeden yaşamayı tercih ediyorlar.

12) Nefsin aldığı bir dirhem lezzeti istikbaldeki batmanlarla lezzete tercih ediyorlar.

13) Menfaat üzerine kurulan ve dönen hayat çarklarını fazilet üzerine kurulmuş hakikate çevirmek zor oluyor.

Bu gibi sebeplerden dolayı ehl-i küfür için geçici de olsa dünya lezzetleri bütün bütün harap olmayabiliyor.

İnsan böylece kısa bir süre hayattan lezzet aldığını zannetse bile bir müddet sonra ihtiyarlık mevsimiyle hastalıklar, musibetler onun üstüne çöker. Dostlarının çoğu bu âlemden göçüp giderler. Kendisini bir derece oyalayan dünya işlerinden de elini çekmiş olur.

Dünyalarının düzeni menfaat ve zevk üzerine kurduğu için bu halinde kimse onunla ilgilenmez, dertlerini tek başına çekmeye başlar. Artık her geçen gün kabir çukuruna bir adım daha atmanın ızdırabı ruhunu sarar. İşte o zaman küfrün ağırlığını bütünüyle hisseder ama artık dönüşü olmayan bir yola girmiş olur.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Bu içeriği faydalı buldunuz mu?

Yorumlar

Talib-i İlim
"Kafirin kalbinde yanan cehennemle Ahirette yanan cehennem kıyaslansa, Ahirette yanan cehennem daha serin kalır" Yanılmıyorsam Üstad Bediüzzaman hazretlerinin sözüydü. Yine bir batılı alimin sözlerini hatırlıyorum:" Eğer insanı Allah yarattıysa neden insan Allah'a isyan ediyor,Eğer insanı Allah yaratmadıysa neden insan Ancak Allah'a teslim olunca mutlu oluyor?" Ünlü fizikçilerden birisi demiş ki: Bana filozofların değil, peygamberlerin bahsettiği Allah'ı anlatınız, çıldırıyorum demiş. Benim tanıdığım bir genç var.Agnostizmle ateizim arasında gidip geliyor.Sanırım psikolojik sorunları var.Yani köklü bir ateist değil.Bazı bunalımlar yaşıyor.İyi bir psikiyatrist bulsak tedavi olsa çok hoş olur.Ama imkan meselesi işte.Neyse, onun bir sözü var diyor ki: Ne zaman varlığa yaklaştığım anda içimde derin bir huzur hissediyorum, ne zaman yokluğa yaklaşsam içimde cehennemler yanıyor diyor.Bu sözü beni çok etkilemişti.Lütfen o genç için dua ediniz.Selam ve muhabbetle.
Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.

BENZER SORULAR

Yükleniyor...