"... Şeytan onun şu damarından çok istifade eder." cümlesini örneklerle izah eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

"Vesveseli adam, teması, telebbüsle iltibas eder. 'Eyvah!' der. 'Kalbim ne kadar bozulmuş. Bu sefillik, bu hisset-i nefis, beni matrud eder.' Şeytan onun şu damarından çok istifade eder."(1)

Burada esas olan, vesvesenin nerde ve ne şekilde verildiği değil insandaki vesvese zaafından istifade edilmesi vurgulanıyor. Yani insandaki vesvesenin maden ve kaynağı, insanın şeytana ait olan vehmi kalbinden zannetmesidir. Bu zan vehim ve vesvesenin madeni ve kaynağı oluyor.

Şayet insan bu zannından kurtulamaz ise, şeytan bu zannı kullanarak insanı kendine eğlence ve oyuncak yapar. Onu istediği gibi evirir çevirir, hatta iman ve ibadetten uzaklaştırmaya kadar işi götürebilir.

Vesvese, adında anlaşılacağı üzere, insanın zihnine istem dışı şeytanın telkini ile gelen bir takım kuruntu ve vehimlerden ibarettir. Bunların zihinden, hayalden hatta tefekkürden geçmesi, yani düşünülüp tasavvur edilmesi bir hüküm ifade etmez; imana da bir zararı dokunmaz. Vesvesenin tek zararı, insanın bu vesveseyi kendi kalbinden zannedip zarara düştüm zannıdır. Bunun dışında vesvese ve vehmin imana da takvaya da bir zararı yoktur.

İnsan bu gibi düşünce ve vehimleri ancak kalbi ile tasdik edip gönül rahatlığı ile savunur bir vaziyete gelirse, o zaman o vehim ve vesvese bir inanç ya da şüphe olmuş olur ve insan o zaman mesul olur. Bunun dışında, hiçbir surette akıldan ve hayalden geçen vehim ve vesvese insanı mesul ve sorumlu etmez.

(1) bk. Sözler, Yirmi Birinci Söz, İkinci Makam.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

BENZER SORULAR

Yükleniyor...