TEŞBİH - BENZETME

Teşbih, benzetme demektir. Bir teşbihte şu dört unsur vardır.
a) Benzeyen (Müşebbeh)
b) Benzetilen (Müşebbehün bih)
c) Benzetme edatı (Edat-ı teşbih)
d) Benzetme yönü (Vech-i şebeh)

Bunlardan ilk ikisi teşbihin taraflarını oluşturur. Taraflar; birbiriyle mukayese edilen varlıklar yahut kavramlardır. Ortak niteliği zayıf olarak taşıyan unsur benzeyen (müşebbeh), kuvvetli surette taşıyan unsur da kendisine benzetilen (müşebbehün bih) adını alır.

Karşılaştırma vesilesi olan ortak niteliğe de, benzetme yönü, vech-i şebeh denir.

Ali aslan gibi kuvvetlidir. Örneğinde “Ali” benzeyen, “aslan” benzetilen, “gibi” benzetme edatı, “kuvvetli” kelimesi de benzetme yönüdür.
Bu içeriği faydalı buldunuz mu?
Yükleniyor...