Block title
Block content

"Tevazu" ve "mahviyet" kavramlarını açıklar mısınız?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Tevazu: Alçak gönüllülük, kibirsizlik ve mahviyet hâline denir.

"Her adam için, heyet-i içtimaiyede görmek ve görünmek için mertebe denilen bir penceresi vardır. O pencere kamet-i kıymetinden yüksek ise, tekebbürle tetâvül edecek. Eğer kamet-i kıymetinden aşağı ise, tevazu ile takavvüs edecek ve eğilecek, tâ o seviyede görsün ve görünsün. İnsanda büyüklüğün mikyası, küçüklüktür; yani, tevâzudur. Küçüklüğün mizânı büyüklüktür; yani, tekebbürdür."(1) 

Yani bir kişi kendini büyük görüp kibirleniyorsa, o kişi küçük ve zelildir. Bir kimse de kendi üzerindeki nimetleri Allah’tan bilip şükür ve sena içinde ise, bu kimse büyüktür, yani Allah katında makam ve mevki sahibi demektir.

Mahviyet: Kendi kusurunu bilip, kendine haddinden fazla kıymet vermemek; tevâzu içinde olmak demektir.

Mahviyet; insanın kendi benlik ve varlığını yok edip, Allah’ın zatında ve varlığında fani olma halidir. İnsan kendinde kusur ve eksiklikten başka bir şey görmez. Şayet üzerinde sena edilmeye layık bir haslet varsa, onu Allah’tan bilip ona şükreder, asla üzerine almaz. Allah’a karşı tam bir mahv (yok olmaklık) hali hakimdir.

Mahviyet; Allah ile kul arasında bir münasebet iken, tevazu da kişinin diğer insanlara karşı bir halidir diyebiliriz.

(1) bk. Mektubat, Hakikat Çekirdekleri (93)

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş
BENZER SORULAR
Yükleniyor...