“Ubûdiyet-i Ahmediye'nin ruhu duadır.” nasıl oluyor, izah eder misiniz?

Cevap

Değerli Kardeşimiz;

Dua; ihtiyaçlarını Allah’tan istemek, iman, hidayet, af, mağfiret, rızık, şifa, sıhhat, afiyet gibi bütün hayırlar için O’na yalvarmak, O’na sığınmak, O’na güvenmek gibi, kulu Rabbine bağlayan çok kuvvetli mânevî bağların tümünü ifade eder.

“Duanız olmazsa ne ehemmiyetiniz var.” (Furkan,25/77) mealindeki ayet-i kerime, bu manevî bağları düşünmeksizin yaşayan kişinin Allah katında bir değer taşımadığını ifade etmektedir.

Ubudiyet, kulluk demektir. Kulluğun gereği aczini, fakrını ve kusurunu idrak ederek Rabbinin dergâhına iltica etmektir.

Üstadımız 9.Sözde şöyle buyurur

"İbadetin mânası şudur ki: Dergâh-ı İlahîde abd kendi kusurunu ve âcz ve fakrını görüp kemal-i Rububiyetin ve kudret-i Samedâniyenin ve rahmet-i İlahiyenin önünde hayret ve muhabbetle secde etmektir."

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü

Yorumlar

bakiduman
Halbuki en yüksek mertebe ise, ubûdiyet-i Muhammediyedir ki, "mahbubiyet" ünvanıyla tabir edilir. Ubûdiyetin ise sırr-ı esası niyaz, şükür, tazarru, huşû, acz, fakr, halktan istiğnâ cihetiyle o hakikatin kemâline mazhar olur.
Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.

BENZER SORULAR

Yükleniyor...