Block title
Block content

"Yıldız böceği gibi olma. Çünkü o bütün ahbabını ve sevdiği eşyayı karanlığın vahşetine gark eder, nefsinde bir lem'acıkla iktifa eder." ifadesinin geçtiği yeri izah eder misiniz?

 
Cevap

Değerli Kardeşimiz;

"Eğer nefsini seversen -çünkü senin nefsin lezzet ve menfaatin menşeidir; sen de lezzet ve menfaatin zevkine meftunsun- o zerre hükmünde olan lezzet ve menfaat-i nefsiyeyi nihayetsiz lezzet ve menfaatlere tercih etme. Yıldız böceği gibi olma. Çünkü o bütün ahbabını ve sevdiği eşyayı karanlığın vahşetine gark eder, nefsinde bir lem'acıkla iktifa eder. Zira, nefsî olan lezzet ve menfaatinle beraber, bütün alâkadar olduğun ve bütün menfaatleriyle intifa ettiğin ve saadetleriyle mes'ut olduğun bütün kâinatın menfaatleri, nimetleri, iltifatına tâbi bir Mahbûb-u Ezelîyi sevmekliğin lâzımdır tâ, hem kendinin, hem bütün onların saadetleriyle mütelezziz olasın, hem kemâl-i mutlakın muhabbetinden aldığın nihayetsiz bir lezzeti alasın."(1)

Üstad Hazretleri bu hakikati akla yaklaştırmak için yıldız böceğini misal veriyor. Yıldız böceği kendi küçücük ışıkçığına güvenerek güneşe meydan okumuş, güneşte ona haddini bildirmek için azametli ve külli ışığını çekivermiş. Yıldız böceği de bir anda müthiş bir karanlık ve zulümat içinde kalıvermiş ve bütün sevdiği çiçek ve böcekleri bir daha görememiş, çok pişman olmuş, ama nafile. İşte benlik ve nefis davasına sapan müşrik ve kafirlerin durumu da aynı bu yıldız böceğinin durumu gibidir.

İnsan, şayet kendi nefis ve benliğine güvenerek Allah’a acizliğini ve fakirliğini ilan etmek olan iman ve ibadeti terk ederse, o zaman bütün lezzetlerin ve güzelliklerin hakiki kaynağı olan Allah’ın rızasını kaybedip, gadabını celp ediyor ve ebedi cehennem çukuruna yuvarlanıyor. Lezzetler diyarı olan cenneti kaybedip, azaplar ve acılar diyarı olan cehenneme düşüyor.

Yani her şey Allah’ın rızasına bakıyor ve her nimetin kaynağı onun iradesini iman ve ibadet ile memnun etmektedir. Bizim vazifemiz acizlik ve fakirliğimiz ile Allah’a iltica edip Onun rahmet ve rızasına sığınmaktır. İnsan cüzi ve itibari varlığını Allah’ın sonsuz varlığına feda etmez ise, sonsuz bir yokluk ve boşluk içinde kalıverir. Cehennem sonsuz bir boşluk, imdatsız ve rahmetsiz kalmak da sonsuz bir yokluktur.

(1) bk. Sözler, Yirmi Dördüncü Söz, Beşinci Dal.

Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör

Paylaş
BENZER SORULAR
Yükleniyor...