Açıklamalar

¹ "Evet, Kur'anın dediği gibi: İnsan, seyyiatından tamamen mes'uldür. Çünki seyyiatı isteyen odur. Seyyiat tahribat nev'inden olduğu için, insan bir seyyie ile çok tahribat yapabilir. Müdhiş bir cezaya kesb-i istihkak eder. Bir kibrit ile bir evi yakmak gibi. Fakat hasenatta iftihara hakkı yoktur. Onda onun hakkı pek azdır. Çünki hasenatı isteyen, iktiza eden rahmet-i İlahiye ve icad eden kudret-i Rabbaniyedir. Sual ve cevab, dâî ve sebeb, ikisi de Hak'tandır. İnsan yalnız dua ile, iman ile, şuur ile, rıza ile onlara sahib olur. Fakat seyyiatı isteyen, nefs-i insaniyyedir (ya istidad ile, ya ihtiyar ile)." (S., Yirmi Altıncı Söz-Kader Risalesi- Birinci Mebhas, s.464) (Ş., On Birinci Şua-Meyve Risalesi On Birinci Mes'ele, s.262; MN., Onuncu Risale Üçüncü Hatve, s.208; NİK., Altıncı Ders, s.43)

² "Selâm vermek sünnet, almak ise farz-ı kifâyedir. Kur'ân-ı Kerîm okuyan, hadîs-i şerif rivâyet eden, ilmî müzâkerede bulunan, ezan okuyan ve kâmet getiren kimse, verilen selâma cevab vermekle mükellef değildir." (KMM., Nisâ Sûresi 86.âyet açıklaması, s.90)

³ "Evet, Kudret-i Ezeliye'ye nisbetle, ölümden sonra haşrin gelmesi, güzden sonra baharın gelmesi gibidir. Evet nebatat gibi insanın da bir güzü, bir de baharı vardır. Evet geçmiş zamanda vukua gelmiş olan mu'cizat-ı kudret, Sâni'in bütün imkânat-ı istikbaliyeye kadir olduğuna kat'î şahid ve bürhanlardır.
Ve keza bu âlemin mâliki, kendi kudretine pek kolay ve pek ehven ve ibadına fevkalâde mühim ve pek şedid-ül ihtiyaç olan haşrin tekrar be tekrar va'dinde bulunmuştur. Malûmdur ki, hulf-ül va'd kudretin izzetine, rububiyetin merhametine zıddır. Zira va'din hilafını yapmak, cehlin veya aczin alâmetidir. Bu ise Kadîr-i Mutlak, Hakîm-i Mutlak olan zâta muhaldir.
Maahaza, insanların haşri nebatatın haşri gibidir. Bunu gören onu nasıl inkâr eder?" (MN., Lâsiyyemalar, s.45) (bk.bS., Onuncu Söz Haşir Risalesi, s.48-119)

⁴ "Namazdan sonraki tesbihatlar, tarîkat-ı Muhammediye'dir (A.S.M.) ve velayet-i Ahmediye'nin (A.S.M.) bir evradıdır. O noktadan ehemmiyeti büyüktür. Sonra, bu kelimenin hakikatı böyle inkişaf etti: Nasılki risalete inkılab eden velayet-i Ahmediye (A.S.M.) bütün velayetlerin fevkindedir; öyle de, o velayetin tarîkatı ve o velayet-i kübranın evrad-ı mahsusası olan namazın akabindeki tesbihat, o derece sair târikatların ve evradların fevkındedir." (KL., İki İnce Mes'ele, s.103)
"İ'lem Eyyühel-Aziz! 'Sübhanallah' ve 'Elhamdülillah' cümleleri, Cenab-ı Hakk'ı Celâl ve Cemal sıfatlarıyla zımnen tavsif ediyorlar. 'Celâl' sıfatını tazammun eden 'Sübhanallah', abdin ve mahlukun Allah'tan baîd olduklarına nâzırdır. 'Cemal' sıfatını içine alan 'Elhamdülillah', Cenab-ı Hakk'ın rahmetiyle abde ve mahlûkata karib olduğuna işarettir." (MN., Habbe,s.124) (bk. S.,Dokuzuncu Söz Bir ve İkinci Nükteler ve 16.Söz Dördüncü Şua, s.41 ve 199; Ş., On Birinci Şua Meyve Risalesi Sekizinci Mes'elenin Bir Hülâsası, s.233)

⁵ "Evet, herbir namazın vakti, mühim bir inkılab başı olduğu gibi, azîm bir tasarruf-u İlahînin âyinesi ve o tasarruf içinde ihsanat-ı külliye-i İlahiyenin birer ma'kesi olduğundan, Kadîr-i Zülcelal'e o vakitlerde daha ziyade tesbih ve ta'zim ve hadsiz nimetlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek lan namaza emredilmiştir."
"Demek, bu beş vaktin herbiri, bir mühim inkılab başında olduğu ve büyük inkılabları ihtar ettiği gibi; kudret-i Samedaniyenin tasarrufat-ı azîme-i yevmiyesinin işaretiyle; hem senevî, hem asrî, hem dehrî, kudretin mu'cizatını ve rahmetin hedâyâsını hatırlatır. Demek asıl vazife-i fıtrat ve esas-ı ubudiyet ve kat'î borç olan farz namaz, şu vakitlerde lâyıkdır ve ensebdir." (S.,Dokuzuncu Söz, s.40 ve 42) (bk. S., Dördüncü Söz ve 21.Söz Birinci Makam, s.20 ve 269)

⁶ "..hakikî günahlardan mağfiret değil; çünki; ismet var, günâh yok. Belki makam-ı Nübüvvete lâyık bir mânâ ile Peyganbere müjde-i mağfiret.." (L., Yedinci Lem'a Yedinci Vecih, s.33)