Açıklamalar

¹ "İşte ey gafil insan! Bak Cenâb-ı Hakk'ın fazlına ve keremine! Seyyieyi bir iken bin yazmak, haseneyi bir yazmak veya hiç yazmamak adalet olduğu halde; bir seyyieyi bir yazar, bir haseneyi on, bazen yetmiş, bazen yedi yüz,bazen yedi bin yazar. Hem şu nükteden anla ki; o müdhiş Cehennem'e girmek cezayı ameldir, aynı adildir. Fakat Cennet'e girmek, mahz-ı fazıldır" (S., Yirmi Üçüncü Söz İkinci Mebhas Birinci Nükte, s.321)
"Mademki hasene on misline çıkar. Seyyie, nefsinde, birde münhasır kalır. Sen de haseneden neş'et eden muhabbeti, Muhsinden, Muhsinin müteallikatına teşmil et. Uyûbundan iğmaz-ı ayn et. Seyyieden neş'et eden adaveti, müsi'den müsi'in akaribine veya sair güzel sıfatlarına tecavüz ettirme. Bu edeb-i aliyye-i âdile-i Kur'aniye ile edeblen! Kur'an'ın edebiyle edeblenmeyen, zamanın sillesiyle te'dib olunacağı muhakkaktır."(NİK., Altıncı Ders, s.46)

² "Hem nasılki bu âyet Risale-in Nur'a ismiyle bakıyor, öyle de Onun isthzarat zamanına da bakar. Çünki "Elbette Rabbim beni dosdoğru bir yola eriştirdi." (En'am Suresi, 6:161) in makam-ı cifrîsi bin üçyüz onaltı ederek Risalet-ün Nur müellifinin ihtiyarsız olarak istihzarat-ı Nuriye'de bulunduğu ve umum mâlumatını Kur'ân'ın fehmine basamaklar yaptğı en hararetli tarih olan bin üçyüz onaltı adedine tam tamına tevâfuku elbette evvelki işâratı te'yid ve onunla teeyyüd ederek Risalet-ün Nur'u daire-i harîmine remzen belki işareten dâhil ediyor.." (Ş., Birinci Şua Yirmi Birinci Ayet veya Ayetler, s.707)

³ "Adâlet-i mahzâyı ifade eden "Hiçbir günahkâr başkasının günahını yüklenmez." (En'am Suresi, 6:164) sırrına göre; bir mü'minde bulunan câni bir sıfat yüzünden sâir masum sıfatlarını mahkûm etmek hükmünde olan adâvet ve kin bağlamak, ne derece hadsiz bir zulüm olduğunu ve bâhusus bir mü'minin fena bir sıfatından darılıp, küsüp; o mü'minin akrabasına adâvetini teşmil etmek, "Muhakkak ki insan çok zalimdir." (İbrahim Suresi, 14:34) sîga-i mübalağa ile gayet azîm bir zulüm ettiğini, hakikat ve şeriat ve hikmet-i İslâmiye sana ihtar ettiği halde; nasıl kendini haklı bulursun,'Benim hakkım var dersin?"(M., Yirmi İkinci Mektub Üçüncü Vecih, s.264)
"Bir taifede, bir cerayandan, bir aşiretten bir ferdin hatasiyle o taifenin, o cereyanın, o aşiretin bütün ferdleri mahkûm ve düşman ve mes'ul tevehhüm ediliyor. Bir hata, binler hata hükmüne geçiriliyor. (...) Kur'anın bir kanun-u esâsîsi, muhabbet ve uhuvvet-i hakikiyeyei te'min eden ve bu Millet-i İslâmiye'yi ve memleketi büyük tehlikeden kurtaran bu kanun-u esâsî ki, 'Birisinin hatasıyle başkası mes'ul olamaz.' Kardeşi de olsa, aşireti ve taifesi de olsa, partisi de olsa o cinayete şerik sayılmaz. Olsa olsa o cinayete bir nevi tarafgirlikle yalnız mânevî günahkâr olup âhirette mes'ul olur; dünyada değil..." (EL-II. Başvekile ve dindar Meb'uslara.., s.82)
"Halbuki şimdiki siyaset-i hâzırada particilik taraftarlığı ile bir câninin cinayetei yüzünden taraftarları veyahut akrabaları dahi şeni' gıybetler ve tezyifler edilip bir tek cinayet, yüz cinayete çevrildiğinden, gayet dehşetli bir kin ve adâveti damarlara dokundurup ki ve garaza ve mukabele-i bimisîle mecbur ediliyor." (EL-II., Başvekil Adnan Menderes'e Mektub, s.172) (STİ., s.27, 56)