Açıklamalar

¹ "ALLAH birdir. Başka şeylere müracaat edip yorulma, onlara tezellül edip zahmet çekme, onlara temellük edip boyun eğme, onların arkasına düşüp zahmet çekme, onlardan korkup titreme.. Çünki: Sultan-ı Kâinat birdir, her şeyin anahtarı O'nun yanında, her şeyin dizgini un elindedir; her şey O'nun emriyle halledilir. O'nu bulsan, her matlubunu buldun; hadsiz minnetlerden, korkulardan kurtuldun." (M., Yirminci Mektub İkinci Kelime, s.224)

² "Sûre-i Ankebût Mekke'de nazil olduğu için Kureyş'in îmana gelmeyen reisleri Peygamber (A.S.M.)a sû-i kasd edeceklerini ve o sû-i kasdın içinde en zayıf ve en küçük hayvan olan örümcek, o reislerin o şiddetli hücümlarına karşı mukabele edip galebe edecek. Yâni örümceğin hanesi olan ağ en zaif bir perde iken o kuvvetli reisleri mağlûb edeceğini göstermekle âyet diyor ki: "En zaif bir hayvana mâglûb olacaklarını faraza bilseydiler, bu cinayete ve bu sû-i kasde teşebbüs etmeyeceklerdi?"(EL-II., s.127)

³ "Namazda ruhun ve kalbin ve aklın büyük bir rahatı vardır. Hem cisme de o kadar ağır bir iş değildir. Hem, namaz kılanın diğer mübah dünyevî amelleri, güzel bir niyyet ile ibadet hükmünü alır. Bu surette bütün sermaye-i ömrünü, âhirete mal edebilir. Fâni ömrünü, bir cihette ibka eder." (S., Dördüncü Söz sonu, s.21)

⁴ "Namazın mânası, Cenab-ı Hakk'ı tesbih ve tâzim ve şükürdür. Yâni, celâline karşı kavlen ve fiilen "Sübhânallah" deyip takdîs etmek. Hem kemâline karşı, lâfzan ve amelen "Allahü ekber" deyip tâzim etmek. Hem, cemâline karşı, kalben ve lisânen ve bedenen "Elhamdülillah" deyip şükretmektir. Demek tesbih ve Tekbir ve Hamd, namazın çekirdekleri hükmündedirler. Ondandır ki, namazın harekât ve ezkârında bu üç şey, her tarafında bulunuyorlar. Hem ondandır ki, namazdan sonra, namazın mânasını te'kid ve takviye için şu kelimat-ı mübâreke, otuzüç defa tekrar edilir?" (S., Dokuzuncu Söz Birinci Nükte, s.40)

⁵ "Ölüm hakdır. Evet bu hayat ve bu beden şu azim dünyaya direk olacak kabiliyette değildir. Zira, onlar demir ve taştan değildir. Ancak, et, kan ve kemik gibi mütehalif şeylerden terekküb etmiş. Kısa bir zamanda tevafukları, içtimaları varsa da iftirakları ve dağılmaları her vakit melhuzdur." (MN., Katre, s.52)
"Ey bîçareler! Bu dünya bir misafirhanedir. Her günde otuzbin şahit, cenazeleriyle "El-Mevtü hak" hükmünü imza ediyorlar ve o dâvaya şehadet ediyorlar. Ölümü öldürebilir misiniz? Bu şahidleri tekzib edebilir misiniz? Mâdem edemiyorsunuz; mevt Allah Allah dedirtir" (M., Yirmi Dokuzuncu Mektub Yedinci Kısım, s.438)
"Ölüm, idam değil, firak değil, belki hayat-ı ebediyenin mukaddemesidir, mebdeidir ve vazife-i hayat külfetinden bir paydostur, bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Berzâh âlemine göçmüş kafile-i ahbaba kavuşmaktır."(L., Yirmi Altıncı Lem'a Sekizinci Rica, s.232)