Block title
Block content
ON ALTINCI İŞARET
İrhasat denilen, bi’set-i nübüvvetten evvel, fakat nübüvvetle alâkadar olarak vücuda gelen harikalar dahi delâil-i nübüvvettir. Şu da üç kısımdır.

BİRİNCİ KISIM: Nass-ı Kur’ân’la, Tevrat, İncil, Zebur ve suhuf-u enbiyanın, nübüvvet-i Ahmediye Aleyhissalâtü Vesselâma dair verdikleri haberdir. Evet, madem o kitaplar semâvîdirler ve madem o kitap sahipleri enbiyadırlar. Elbette ve herhalde, onların dinlerini nesheden ve kâinatın şeklini değiştiren ve yerin yarısını getirdiği bir nurla ışıklandıran bir zattan bahsetmeleri, zarurî ve kat’îdir.

Evet, küçük hâdiseleri haber veren o kitaplar, nev-i beşerin en büyük hâdisesi olan hâdise-i Muhammediye Aleyhissalâtü Vesselâmı haber vermemek kàbil midir?

İşte, madem bilbedâhe haber verecekler; herhalde ya tekzip edecekler, tâ ki dinlerini tahripten ve kitaplarını nesihten kurtarsınlar; veya tasdik edecekler, tâ ki o hakikatli zât ile dinleri hurafattan ve tahrifattan kurtulsun. Halbuki, dost ve düşmanın ittifakıyla, tekzip emâresi hiçbir kitapta yoktur. Öyle ise tasdik vardır.

Madem mutlak bir surette tasdik vardır. Ve madem şu tasdikin vücudunu iktiza eden kat’î bir illet ve esaslı bir sebep vardır. Biz dahi, o tasdikin vücuduna delâlet eden üç hüccet-i kàtıa ile ispat edeceğiz.

Birinci hüccet: Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, Kur’ân’ın lisanıyla onlara der ki: “Kitaplarınızda benim tasdikim ve evsâfım vardır. Benim beyan ettiğim şeylerde, kitaplarınız beni tasdik ediyor.”

قُلْ فَاْتوُا بِالتَّوْرٰيةِ فَاتْلوُهَاۤ اِنْ كُنْتُمْ صاَدِقِينَ 1
قُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللهِ عَلَى الْكاَذِبِينَ 2

gibi âyetlerle onlara meydan okuyor. “Tevrat’ınızı getiriniz, okuyunuz. Ve geliniz, biz çoluk ve çocuğumuzu alıp, Cenâb-ı Hakkın dergâhına el açıp, yalancılar aleyhinde lânetle dua edeceğiz” diye mütemadiyen onların başına vurduğu halde, hiç Yahudi bir âlim veya Nasrânî bir kıssîs, onun bir yanlışını gösteremedi. Eğer gösterseydi, pek çok kesrette bulunan ve pek çok inatlı ve hasetli olan kâfirler ve münafık Yahudiler ve bütün âlem-i küfür, her tarafta ilân edeceklerdi.

Dipnotlar - Arapça İbareler - Haşiyeler:

1 : “De ki: Eğer sözünüzde doğru iseniz, getirin Tevrat’ı da okuyun.” Âl-i İmrân Sûresi, 3:93.
2 : “De ki: Gelin, çocuklarımızı ve çocuklarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı, kendimizi ve kendinizi çağırıp toplanalım, sonra niyaz edelim ki, Allah’ın lâneti yalancılar üzerine olsun.” Âl-i İmrân Sûresi, 3:61.
« Önceki Sayfa  | | Sonraki Sayfa »
Önceki Risale: On Beşinci İşaret / Sonraki Risale: On Yedinci İşaret
Ekranı Genişlet
Lügat Listesi

Lügatler :

Aleyhissalâtü Vesselâm : Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun
beyan : açıklama, izah
bilbedâhe : ap açık bir şekilde
Cenâb-ı Hak : Hakkın ta kendisi olan, şeref ve azamet sahibi yüce Allah
delâlet : delil olma, işaret etme
dergâh : huzur, rahmet kapısı
emâre : belirti, işaret
enbiya : nebiler, peygamberler
evsâf : vasıflar, özellikler
hâdise-i Muhammediye : Hz. Mu-hammed’in (a.s.m.) hadisesi, peygamberliği
hakikat : gerçek, doğru
hurafat : aslı esâsı olmayan bâtıl rivayetler, batıl inanışlar
hüccet : delil, kanıt
hüccet-i kàtıa : kesin delil
iktiza : gerektirme
illet : esas sebep
ittifak : birleşme, söz birliği
kâinat : evren, bütün yaratılmışlar
kat’î : kesin, şüphesiz
lisan : dil
mutlak : kesin
nass-ı Kur’ân : Kur’ân’ın kesin ve açık hükmü
nesh/nesih : bir konuda, sonradan gelen bir hükümle, önceki hükmün yürürlükten kalkması, bazı ayet ve hadislerde olduğu gibi
nev-i beşer : insanlık türü, insanlar
nübüvvet-i Ahmediye : Hz. Muhammed’in (a.s.m.) peygamberliği
Resul-i Ekrem : Allah’ın en şerefli ve değerli elçisi olan Hz. Muhammed (a.s.m.)
semâvî : ilâhî, vahye dayanan
suhuf-u enbiya : peygamberlere gelen sahifeler; küçük kitaplar
suret : biçim, şekil
tahrifat : bozulmalar, değiştirmeler
tahrip : yıkılma, bozulma
tasdik : doğrulama, onay
tekzip : yalanlama
vücud : varlık, var oluş
zarurî : zorunlu, gerekli
Yükleniyor...