Bütün varlığın aciz ve muhtaç olmasına karşılık, ihtiyaçlarının tam giderilmesi ne anlama gelir?

Herşey, herşeyinde ve her şe’ninde tek bir Hâlık-ı Zülcelâle muhtaçtır. Evet, kâinattaki mevcudata bakıyoruz ve görüyoruz ki, zaaf-ı mutlak içinde bir kuvvet-i mutlaka tezahürâtı var; ve acz-i mutlak içinde bir kudret-i mutlakanın âsârı görünüyor...

Herşeye, o şeyin kabiliyet-i mahiyetine göre kemâl-i mizan ve intizamla biçilip hüsn-ü san’atla tertip edilip, en kısa yolda, en güzel bir surette, en hafif bir tarzda, istimalce...

Okunan Yer: Otuz Üçüncü Söz, 14. ve 15. Pencereler
Açıklayan: Mehmed Kırkıncı Hocaefendi