Block title
Block content

BEYHAKÎ

 
Büyük bir hadis ve fıkıh âlimidir. Tam adı Ahmed ibni Hüseyin el-Beyhakî’dir. Nişabur’a bağlı Beyhak bölgesinde milâdî 994 yılında doğdu. İlk tahsilini burada yaptı. Devrin meşhur âlimlerinden ilim tahsil etti. Hadis ve fıkıh ilmini diğer ilimlere tercih ederek, sadece bu ilimlerle meşgul olmaya başladı. Güçlü hafızası ve hadis ilmindeki derin bilgisiyle kendisi ilim âleminde tanındı. Beyhakî, fıkıh ve usûl-i fıkıh sahalarında devrinin otoritelerinden biri oldu. Onun ilimdeki yerini tespite çalışan âlimler, hem hadis, hem de fıkıhtaki üstün konumuna ve Eşarî kelâmındaki geniş bilgisine özellikle işaret ederler. Ayrıca çeşitli ilimlere vâkıf olduğunu, daha önce benzeri görülmeyen eserler verdiğini ve 1000 cüzü bulan eserlerinin hacmi itibariyle de kendinden önceki âlimleri geçtiğini belirtirler. Dünya malına değer vermeyen zâhid bir âlim olarak da tanınan Beyhakî, 1066 yılında Nîşabur’da vefat etti. En meşhur eserleri es-Sünenü’l-Kebîr, Delâilü’n-Nübüvve ve Şuâbü’l-Îmân’dır.

Hz. Peygamberin (a.s.m.) peygamberliğine delâlet eden haberlerin ve bilgilerin toplu olarak bir kitapta toplanmasıyla ortaya çıkan eserlere İslâmî literatürde Delâilü'n-Nübüvve denilmiştir. Bu alanda kaleme alınan çok sayıdaki eser arasında en kapsamlı olanı Beyhakî’ni kaleme aldığı Delâilü’n-Nübüvve ve Ma’rifetü Ahvâli Sahibi’ş-Şerîa’dır. Bu eser kaynaklarda kısaca Delâil-i Beyhakî olarak anılmıştır.
Yazar: Sorularla Risale | Okunma Sayısı: 3827 | Word indir | Pdf indir
Paylaş
Yükleniyor...