Block title
Block content

CELÂLEDDÎN-İ SÜYUTÎ

 
1445’te Mısır’ın Suyût şehrinde doğdu ve 1505’te vefat etti. Asıl adı Abdurrahman bin Ebû Bekir Muhammed’dir. Arap dilinde en fazla eser veren müelliflerden biridir.

Babası Kemâlüddin Ebû Bekr, tanınmış fıkıh âlimlerindendi. Babasından ve devrinin meşhur âlimlerinden ilimler tahsil eden Suyutî henüz 17 yaşında iken ilk eserini yazdı.

Yemen, Hicâz, Şam gibi bir çok şehri ve ülkeyi dolaştı. 1466’da Câmiusseyhunî’de fıkıh dersleri vermeye başladı. Bir ara halife Mütevekkil Alellah’ın ricasıyla Baybarsiye Şeyhliğine getirildi. Suyutî, başta tefsir, hadis ve fıkıh olmak üzere, nahiv, maanî, bedî’, beyan gibi ilimlere de vakıftır. Hadisteki derin ilmi sebebiyle Şeyhu’l-Hadis ismiyle de bilinir.

En meşhur eseri Tefsîrü’l-Celâleyn adlı Kur’ân tefsiridir. Camiü’s-Sağîr, Kitabü’d-Durr, Tercümanü’l-Kur’ân fi’t-Tefsiri’l-Müsned, Mufhamatü’l-Akran, Târihü’l-Hulefâ gibi pek çok eser kaleme almıştır.
Paylaş
Yükleniyor...