GIYBET, GIPTA, HASET

"Gıybet, ehl-i adavet ve hased ve inadın en çok istimal ettikleri alçak bir silâhtır." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Hatime)

"Düşmanıma gıybetle ceza vermekten nefsimi yüksek tutuyorum ve tenezzül etmiyorum. Çünkü gıybet, zayıf ve zelil ve aşağıların silâhıdır." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Hatime)

"Gıybet odur ki, gıybet edilen adam hazır olsaydı ve işitseydi, kerahet edip darılacaktı. Eğer doğru dese, zaten gıybettir. Eğer yalan dese, hem gıybet, hem iftiradır; iki katlı çirkin bir günahtır." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Hatime)

"Nasıl ateş odunu yer, bitirir; gıybet dahi a’mâl-i salihayı yer, bitirir." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Hatime)

"Gıybet, aklen ve kalben ve insaniyeten ve vicdanen ve fıtraten ve milliyeten mezmumdur." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Hatime)

"Bizi gıybet edenleri unutmalıyız, medâr-ı gıybet etmemeliyiz." (Kastamonu Lahikası, 118.Mektup, Haşiye)

"Ehl-i gıybet, gayet fena ve alçaktırlar. Gıybetin en fena ve en şenîi ve en zâlimâne kısmı, kazf-i muhsanât nev’idir." (Barla Lâhikası, 218.Mektup)

"Bir gıybet etsen, murdar bir et suretinde sana yedirirler." (Sözler, Otuz Birinci Söz, Üçüncü Esas)

"Gıybet, katl gibidir." (Sözler, Yirmi Dördüncü Söz, Üçüncü Dal, Onuncu Asıl)

"Umûr-u diniye ve uhreviyede rekabet, gıpta, haset ve kıskançlık olmamalı. Ve hakikat nokta-i nazarında olamaz." (Lem'alar, Yirminci Lem'a, Yedinci Sebep)

"İkinci Düsturunuz: Bu hizmet-i Kur’âniyede bulunan kardeşlerinizi tenkit etmemek ve onların üstünde faziletfuruşluk nev’inden gıpta damarını tahrik etmemektir." (Lem'alar, Yirmi Birinci Lem'a, İkinci Düstur)

"Uhuvvetteki makam geniştir; gıptakârâne müzâhameye medar olamaz. Olsa olsa, kardeş kardeşe muavin ve zahîr olur, hizmetini tekmil eder." (Lem'alar, Yirmi Birinci Lem'a, İkinci Mani)

"Enâniyetin işimizde en tehlikeli ciheti kıskançlıktır. Eğer sırf lillâh için olmazsa, kıskançlık müdahale eder, bozar." (Mektubat, Yirmi Dokuzuncu Mektup, Altıncı Risale olan Altıncı Kısım)

"Haset ve kıskançlıkta öyle bir muaccel cezâ var ki, o hased, hased edeni yakar." (Lem'alar, Yirmi Sekizinci Lem'a, Yirmi İkinci Nükte)

"Haset evvelâ hâsidi ezer, mahveder, yandırır. Mahsud hakkında zararı ya azdır veya yoktur." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Birinci Mebhas, Dördüncü Vecih)

"Hasedin çaresi: Hâsid adam, haset ettiği şeylerin âkıbetini düşünsün. Tâ anlasın ki, rakibinde olan dünyevî hüsün ve kuvvet ve mertebe ve servet, fânidir, muvakkattir. Faidesi az, zahmeti çoktur." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Birinci Mebhas, Dördüncü Vecih)

"Uhrevî meziyetler ise, zaten onlarda haset olamaz. Eğer onlarda dahi haset yapsa, ya kendisi riyâkârdır; âhiret malını dünyada mahvetmek ister." (Mektubat, Yirmi İkinci Mektup, Birinci Mebhas, Dördüncü Vecih)

"Hâsid hased ettiği zaman bütün şerdir." (Şualar, On Birinci Şuâ, Hatime, Bir İhtar)