Block title
Block content

HAREM-İ ŞERİF

 
Sözlükte “yasaklanmış, korunmuş, dokunulmaz” mânâsına gelen harem kelimesi, harâm kelimesiyle eş anlamlıdır. Terim olarak Mekke ve Medine’nin sınırları, Hz. Peygamber (a.s.m.) tarafından çizilen çevresi için kullanılır. Bu bölgelere harem adının verilmesi, zararlılar dışındaki canlılarının öldürülmesi ve bitki örtüsüne zarar verilmesinin haram kılınmış olmasındandır. Bundan dolayı Mekke’ye el-Beledü’l-Harâm denilir. Ayrıca Kâbe’ye de, el-Beytü’l-Harâm, çevresindeki mescide de el-Mescidü’l-Harâm denilir. Mekke hareminin dışında kalan bölgeye ise Harem’deki yasakların buralarda kalkması sebebiyle “Hill” denir.

Kur'ân-ı Kerimde bazı yerler için “mübarek” ve “mukaddes” sıfatları kullanılmaktadır. Bu yerlerin diğerlerinden farklı olarak İlahî feyiz ve berekete mahzar olduğu, insanların manevî açıdan temizlenme ve arınmalarını sağladığı belirtilmektedir.

Mekke hareminin sınırlarını “alem” denilen, ilk defa Hz. İbrahim (a.s.) tarafından koyulmuş taşlar belirlemektedir. Bu sınırlar ile Mescid-i Harâm arasındaki mesafeler yaklaşık 6-8 km arasında değişmektedir. Hanefî mezhebine göre Medine hareminin Mekke hareminden farklı hükümler gerektirmesiyle birlikte, yarıçapı 22 km olan bir daireden ibarettir.
Paylaş
Yükleniyor...