Kelimenin Sonuna Gelen Farsça Ekler

–dân: âlet ismi yapar.

şam-dân (mumluk), çay-dân (çaydanlık), nemek-dân (tuzluk)

–sitân, –istân: yer ismi yapar.

Gül-istân, bahar-istan

–zâr: yer ismi yapar.

Çemen-zâr (çimenlik), gül-zâr (gül bahçesi)

–gede: yer ismi yapar.

Mey-gede (meyhane), ateş-gede (ateş mabedi, ateşlik)

–sâr: yer ismi yapar.

Kuh-sâr (dağlık), çeşme-sâr (çeşmelik)

–bân: meslek sahibi ve muhafaza edici isimler yapar.

Bağ-bân (bahçıvan), nigeh-bân (bekçi), saye-bân (gölgelik, şemsiye)

–mend: sıfat yapar.

Hıred-mend (akıllı), hüner-mend (hünerli)

–vend: sıfat yapar.

Hudâ-vend (sahip, malik, efendi)

–vâr, –ver: sıfat yapar.

Ümid-vâr (ümitli), nam-ver (namlı)

–yâr: sıfat yapar.

Baht-yâr (talihli), huş-yâr (akıllı, uyanık)

–veş: benzerlik ekidir.

Meh-veş (ay gibi), saye-veş (gölge gibi)

–âsâ, –sâ: benzerlik ekidir.

Dev-âsâ (dev gibi), humayun-sâ (şâhâne)

–fâm: renk ekidir.

Siyeh-fâm (siyah renkli), gül-fâm (gül renkli)

–kâr, –gâr, –ger: meslek sahibi ve meslek kılıcı isimleri yapar.

Günah-kâr (ziyan-kâr), sitem-gâr (sitem edici)

–âne: sıfat ve zarf yapar.

Dost-âne, peder-âne, âciz-âne