NURETTİN CAN

1930'da Afyon'da doğdu. Afyon'da bulunduğu yıllarda muhtelif defalar Bediüzzaman'ı ziyaret etti.

"Akşamla Yatsı Arasını İbadetle Geçirmemizi Söylerdi"

"O zamanlar terzilikle meşguldüm. Mesleğimle gerek Üstada ve gerekse talebelerine yardımcı olmaya çalışıyordum. Yardımım Mehmed Çalışkan Amca vasıtasıyla olurdu."

"1955'de askerden döndüm. Askerde iken Risalelere karşı sevgim artmıştı. Avrupa fötr şapkayı giymiş, eski adliyenin önünden geçiyordum. Bir tanıdık bana seslendi: 'Nureddin! Nureddin! Taksinin içindekini gördün mü?' 'Görmedim.' dedim. 'Git de bak.' dedi. Gittim, baktım. Bediüzzaman Hazretleri arabada idi. Şapkayı saklayarak ellerini öptüm. Risalelere okuyup okumadığımı sordu. Okuduğumu söyledim."

"Bir müddet sonra Emirdağ'a ziyaretlerine gittim. İçeriye kimseyi almadığını söylediler. Ceylan ve Zübeyr Ağabeylerle görüştüğümüzü söyledim. Bu arada içerden haber geldi: 'Biz onu kardeşliğe ve talebeliğe kabul ettik, eserleri okusun.'."

"Ağabeyler gelip gittikçe bizim dükkâna uğrarlardı. Üstad devamlı olarak bizden eserleri okumamızı isterdi. Konuşmaları gayet kısa olurdu."

"Vefatından önce Afyon'da üç gün misafir ettik. Bedriye Eskicuma Anneden çorba gelirdi. Onun çorbasını çok severdi. O sırada kendileri çok rahatsızdı."

"Üstad'ın bize sık sık yaptığı bir tavsiyesi vardı ki, onu hiç unutamam. 'Akşam ile yatsı arasında katiyyen boş durmamamızı, ibadetle ve eserleri okuyarak geçirmemizi' söylerdi."

"Üstad Hazretleri burada iken, polisle veya adliye ile bir münasebetim olmadı. Ancak Üstad buradan ayrıldıktan sonra, bir ihbar üzerine polisler evi ve dükkânı aradılar. Kitapları aldılar ve beni de siyasi suçlu olarak içeriye attılar."

"Afyon'da hiçbir avukat benim davayı almaya cesaret edemedi. Allah ebeden razı olsun. Bekir Berk Ağabey, Hızır gibi imdada yetişti ve on yedi günlük bir mevkufiyetten sonra beraat ettik."

"Bu arada, Üstad Hazretlerinin gözlerinin de çok muhteşem olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Ben şahsen gözlerine bakmaz, baktığımda ise müthiş bir şekilde heyecanlanırdım."

(bk. Necmeddin ŞAHİNER, Son Şahitler-II)