Senin kemâl-i san’atından neş’elenip güzel güzel sadâ veriyorlar.


Güya sadâlarının tatlılığı, onları da neş’elendirip nazeninâne bir naz ettiriyor.


İşte ondandır ki, şu ağaçlar raksa gelmiş, cezbe istiyorlar.


Şu rahmet-i İlâhiyenin âsârıyladır ki, her zîhayat, kendine mahsus tesbih ve namazın dersini alıyorlar.


Ders aldıktan sonra, herbir ağaç yüksek bir taş üstünde Arşa başını kaldırıp durmuşlar.


Herbirisi, yüzler ellerini Şehbaz-ı Kalender^HAŞİYE-1 gibi dergâh-ı İlâhîye uzatıp muhteşem bir ibadet vaziyetini almışlar.


Oynattırıyorlar zülüfvâri küçük dallarını; ve onunla, temâşâ edenlere de, lâtif şevklerini ve ulvî zevklerini ihtar ediyorlar.