Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂBAR: | (Bi'r. C.) Kuyular. Su kuyuları. f. Hesap defteri. |
| İçerisinde 'ÂBAR' geçenler | |
| DABAR (DIBÂR): | (C: Debabir) Cemaat, topluluk. |
| GABARİ: | Fr. Kara nakil vasıtalarındaki yükün yükseklik ölçüsü. |
| HABAR: | (C.: Habârât) İmzâ. Mühür, damga. |
| HABARAT: | (Habâr. C.) İmzâlar. * Damgalar. |
| HABARÎR: | (Hıbrîr. C.) Dağçiçekleri. Dağda yetişen çiçekler. |
| İK'AR-I ÂBÂR: | Kuyuların derinleştirilmesi. |
| SABAREFTAR: | f. (En fazla at için kullanılan bir tâbirdir) Rüzgâr gibi çabuk ve hafif giden. * Hoş ve lâtif yürüyüşlü. |
| SABARET: | Kefalet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ABA' : | Kaba, ahmak kişi. |
| AB : | f. Su. * Mc : Yağmur. * Letâfet, güzellik. * İtibar. * Irz, nâmus. * Vakar. * Cilâ. *Keskinlik. |