Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂDİN: | Otlakta bulunan dişi deve. |
| ÂDİNE: | Cuma günü. |
| İçerisinde 'ÂDİN' geçenler | |
| ÂDİNE: | Cuma günü. |
| ARADÎN: | (Bak: Eradîn) |
| BADİN: | Şişman, bedeni büyük, iri vücutlu. |
| BADİNC: | f. Hindistan cevizi. |
| BADİNCAN: | f. Patlıcan. |
| ERADÎN: | (Arz. C.) Yerler. Arzlar, dünyalar. |
| HADÎN: | (C.: Hudenâ) Sâdık dost, vefadar arkadaş. |
| HADÎN-İ KADÎM: | Eski dost. |
| HADİN: | Bir kuş cinsidir. (Hiç doymak bilmez, yediğini hemen hazmedip yine yemek ister, yüksek yerleri sever, değme yer üstüne konmaz, ağaç başlarına konup bütün yemişini yer, yemişleri kalmazsa başka yerlere gider.) |
| LADİNE: | f. Kendir. |
| LADİNÎ: | Dinle alâkası olmayan. Dinsiz. Din dışı. (Bak: Lâik) |
| MAADİN: | (Maden. C.) Madenler. |
| MEADİN: | (Bak: Maâdin) |
| MEYADİN: | (Meydan. C.) Meydanlar. Geniş yerler. Arsalar. |
| MEYADİN-İ HARB: | Savaş meydanları. Muhârebe alanları. |
| RADİN: | Za'feran çiçeği. |
| SADİN: | (C.: Sedene) Kapıcı. Perdedar. * Kâbe hizmetçisi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂDİNE : | Cuma günü. |
| ÂDÎ : | Üstünlük farkı olmayan. Kıymetsiz. * Her zamanki. * Âd kavmine âid. |
| AD : | İsim, nam, şöhret, şan, itibar, haysiyet. |