Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ÂDAT: Âdetler. (Bak: Âdet)
İçerisinde 'ÂDAT' geçenler
CEMADAT: Katı cisimler, cansızlar.
FESADAT: (Fesad. C.) Bozukluklar. Kötülükler. Karışıklıklar.
GADAT: Sabahın erken zamanı. Sabah vakti.
İBADAT: (İbâdet. C.) İbâdetler.
İCTİHADÂT: (İctihad. C.) İçtihadlar.
İFADAT: (İfâde. C.) Anlatmalar. İfadeler.
İFADAT-I LÂZİME: Gerekli ifadeler.
İFSADAT: (İfsad. C.) İfsadlar, kargaşalıklar, fesada uğratmalar.
İRADAT: (İrade. C.) İstemeler, buyruklar, iradeler, emirler, fermanlar.
İRŞADAT: (İrşad. C.) İrşadlar. Hak ve hakikatı ve doğru yolu bildirmeler. İkazlar. (Bak: İrşad)
İSNADAT: (İsnad. C.) İsnadlar. Bir kimseye yükletilenler, nisbet edilenler.
İSTİ'DADAT: (İsti'dad. C.) İstidadlar, kabiliyetler, yetenekler.
İSTİŞHADAT: (İstişhad. C.) Şâhid göstermeler, delil olarak misâl göstermeler. * Şehid olmalar.
İ'TİKADÂT: (İ'tikad. C.) İnanışlar. Bağlanışlar ve inançlar.
İ'TİKADÂT-I BÂTILA: Bâtıl, hak olmayan, asılsız şeylere inanışlar.
MUADADAT: Yardım etme, muvavenet etme.
MUADAT: Karşılıklı düşmanlık, karşılıklı husumet.
MUHADAT: Hediyeleşmek. Karşılıklı olarak hediyeler vermek.
MU'TEKADAT: İtikad edilenler. İnanılan hususlar.
MÜBADAT: Düşmanca davranış, saldırganlık. * Meydana çıkarma.
MÜFADAT: (Fidâ. dan) Bir fidye-i necatı kabul etme veya ödeme.
MÜFADAT-I ÜSERÂ: Eskiden muhârib iki kavmin karşılıklı olarak esirlerini değişmeleri.
MÜHADAT: Birbirine bahşiş ve hediye vermek.
MÜNADAT: Bağrışma.
MÜSAADAT: (Müsâade. C.) Yardımlar, muavenetler. * Müsâadeler, izinler.
MÜYADAT: Elden ele verme. * Mükâfat.
SADAT: (Seyyid. C.) Seyyidler. Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm'ın soyundan gelenler ve onun izinden gidenler. Hususen Hazret-i Hasan neslinden gelenlere seyyid; Hazret-i Hüseyin neslinden gelenlere de Şerif denmektedir.
SADAT-I KABİLE: Kabilenin ileri gelenleri.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ADA : Gr : Kendinden sonra gelen ismi cerreder. Harf-i cerr'dir. "...den başka, ...den gayrı" mânasına gelir. (Bak: Mâadâ)
AD : İsim, nam, şöhret, şan, itibar, haysiyet.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...