Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
AHÎZ: (Ahz. den) Esir.
ÂHİZ: (Âhize) Alan. Alıcı. Ahzeden.
Ses alıcı âlet.
Kabul etme, alma.
ÂHİZE: Fiz : Elektrik enerjisini mekanik enerjiye çeviren alet.
İçerisinde 'ÂHİZ' geçenler
ÂHİZE: Fiz : Elektrik enerjisini mekanik enerjiye çeviren alet.
BÂHİZ: Güçsüz, âciz. Meşakkatli.
BÂHİZA: Musibet. Belâ.
CÂHIZ: Asıl ismi Amr İbn-ül Bahr olan ve gözünün hadekası çıkık olduğu için bu isimle anılan büyük bir Arab edibi. * Patlak gözlü adam.
CAHİZ: Cesur, cesaretli, yiğit.
CELAHİZ: Kaba, ağır.
HUZAHIZ: Suyu ve ağacı çok olan yer. * Şişman kimse.
HÜZAHİZ: Bağırgan deve. * Keskin kılıç. * Çok su. * Fitne.
KAHİZ: Müşkil, zor nesne.
LAHİZ: f. Sel suyu.
LAHÎZ: Benzer, misil, nazir.
MAHIZ: (C: Muhaz) Ağrısı tutmuş hâmile kadın.
MAHÎZ: Hayız hali zamanı. (Bak: Hayız)
MAHÎZA: (C: Mehâyız) Hayız bezi.
MEAHİZ: (Me'haz. C.) Me'hazler. Bir şeyin çıktığı veya alındığı yerler. Kaynaklar.
MENAHİZ: (Minhaz. C.) Burun delikleri.
MUAHİZ: (Ahz. den) Çekiştiren, muâheze eden. Tenkid edip itiraz eden.
MÜTELAHİZ: (C.: Mütelahizîn) Gözucu ile bakışanların beheri.
MÜTELAHİZİN: (Mütelahiz. C.) Gözucu ile bakışanlar, telâhuz edenler.
MÜTENAHİZ: Erişip ulaşan.
NAHİZ: Eti çok olan.
NAHİZ: f. Pusu.
NAHİZGÂH: f. Pusu yeri.
NAHİZ: Uçmaya hazırlanmış ve kanatları bitmiş olan kuş. * Tavşancıl yavrusu.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ÂHİZE : Fiz : Elektrik enerjisini mekanik enerjiye çeviren alet.
AHIR : t. (Ahur) Hayvanların barındığı yer, dam.
AH : f. Aferin, bravo! manasına kullanılır.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...