Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂKİBET-ÜL ÂKİBE: | Akibetin âkibeti. Neticenin sonu. Ahiret. |
| İçerisinde 'ÂKİBET-ÜL ÂKİBE' geçenler | |
| İçerisinde 'ÂKİBET-ÜL ÂKİBE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂKİBET-ÜL EMR : | Bir işin neticesi, sonu. |
| ÂKİBE(T) : | Bir şeyin sonu. Nihayet. Netice, sonuç. |
| ÂKİB : | Çok fazla. |
| AKİ : | (Akk. dan) İsyan eden, başkaldıran, âsi. |
| AKA : | İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar. |