Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ÂKİF: Devamlı ibadetle meşgul olan.
Bir şeyde sebat eden.
Teveccüh, yönelme.
AKİFAN: Uzun ayaklı karınca.
Araptan bir kabile adı.
İçerisinde 'ÂKİF' geçenler
AKİFAN: Uzun ayaklı karınca. * Araptan bir kabile adı.
ESAKIF: (Üskuf. C.) Piskoposlar, başpapazlar, metropolitler.
ESAKİF: (Eskef. C.) Eskiciler, kunduracılar.
MEHMED AKİF: (1873-1936) Şiir ve manzumeyi sırf İslâmiyete hizmet için yazdı. İlk Türkiye Büyük Millet Meclisinde İstiklâl Marşı manzumesi kabul edilerek milletin mâneviyatına büyük faydalar sağladı. Çanakkale Şehidlerine hitaben yazdığı manzumesi de aynı mahiyettedir. Bu İslâm mücahidinin şiirleri Safahât isimli yedi kısımdan ibâret bir kitabda toplanmıştır. (R. Aleyh)
MEVAKIF: Durulacak yerler. Vakıflar. Durak yerleri.
NAKIF: Kırıcı, kıran. * Bakan, nâzır.
SAKİF: Nüfuz eden, sözünü dinletip geçiren.
ŞAKİFE: (C.: Şukuf) Su dökülmemiş saksı parçası.
VÂKIF: Bilen, haber sahibi. Aşina. Bir işten iyi haberi olan. * Vakfeden. * Duran, ayakta duran.
VÂKIF-I AHVAL: Durumdan haberli olan, işlere vâkıf bulunan.
VÂKIF-I ESRAR: Gizli şeyleri, sırları bilen.
VÂKIFANE: f. Bilen kimseye yakışır surette, bilerek. Vâkıf şekilde. Anlamak ve bilmek suretiyle.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AKİFAN : Uzun ayaklı karınca. * Araptan bir kabile adı.
AKIL : (Bak: Akl)
AKA : İran Türkleri "ağa" yerine kullanırlar.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...