Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ÂMÂL: (Emel. C.) Emeller. Arzular. Gayeler. Dilekler. İstekler.
ÂMÂL-İ MA'SUMÂNE: Masumcasına emeller, arzular.
ÂMÂL-İ SERMEDÎ: Sermediyete âit arzu ve emeller. Cennete, ebediyyete dâir dilek ve temenniler.
ÂMÂL-İ UHREVİYE: Ahirete ait emeller, ümitler ve istekler.
AMALİKA: Çok eskiden Sina yarımadasında yaşadıkları sanılan ve gariplikleriyle şöhrete erişen bir kavim.
İçerisinde 'ÂMÂL' geçenler
ÂMÂL-İ MA'SUMÂNE: Masumcasına emeller, arzular.
ÂMÂL-İ SERMEDÎ: Sermediyete âit arzu ve emeller. Cennete, ebediyyete dâir dilek ve temenniler.
ÂMÂL-İ UHREVİYE: Ahirete ait emeller, ümitler ve istekler.
AMALİKA: Çok eskiden Sina yarımadasında yaşadıkları sanılan ve gariplikleriyle şöhrete erişen bir kavim.
ANAMALCILIK: (Bak: Kapitalizm)
EDÂMALLAH: Allah (C.C.) dâimî eylesin (mealinde duâ.)
EHASS-I ÂMÂL: Emellerin en hası.
HAMALE: Bir mala kefil olma.
HEDEF-İ ÂMÂL: Gaye-i hayâl. Ulaşmak istenilen hedef.
IKSÂ-YI ÂMÂL: Emel ve isteklerinden uzaklaştırma.
KÂ'BET-ÜL ÂMÂL: İsteklerin ve emellerin yönelmiş olduğu yer.
MALAMAL: Çok dolu, lebâleb, ağzına kadar dolu.
MÜNTEHA-YI ÂMÂL: Emellerin sonu.
NUHBE-İ ÂMÂL: Mefkure, ideal. Emellerin en sonu.
PÜR-ÂMÂL: İstek ve emellerle dolu.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ÂMÂL-İ MA'SUMÂNE : Masumcasına emeller, arzular.
AMA' : Dağbaşlarında olan duman.
AMA' : Dağbaşlarında olan duman.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...