Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂMİLE: | (C.: Avâmil) (Amel. den) Bacak, ayak. |
| ÂMİLETÂN: | İki ayak, çift bacak. |
| İçerisinde 'ÂMİLE' geçenler | |
| ÂMİLETÂN: | İki ayak, çift bacak. |
| DİYET-İ KÂMİLE: | Huk: Öldürülen şahsın nefsine bedel olarak, câniden veya ailesinden alınan tam diyet olup, miktarı öldürülen kişiye göre değişir. |
| HAMÎLE: | Sıklığından dolayı birbirine girmiş olan ağaçlar. * Ağaç ve ot bitmiş kumlu yer. * Döşek çarşafı. |
| HAMİLEN: | Hâmil olarak. Taşıyarak, götürerek. * Hâmil olduğu halde. |
| İNAYET-İ ŞÂMİLE: | f. Herkese ait umumi inayet ve yardım. |
| KÂMİLEN: | Noksansız, eksiksiz olarak. Tam olarak. Kâmil olarak. Bütünü ile. Tamamen. |
| RAMİLE: | Yelmek. * Şam vilâyetine bağlı bir yerin adı. |
| ZAMİLE: | (C.: Zevâmil) Yük hayvanı. * Küçük yük. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂMİLETÂN : | İki ayak, çift bacak. |
| AMİL : | Arzusu, isteği olan. |
| AMİ : | Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |